...co nie zaznał zaszczytu narodzenia

[Aroth Errera]

Jestem demonem, przeciw życiem.. piekielna bestia, panem cienia.....

Podchodzę do swej ukochanej.. witam ją czule.. jej oczy, tętniące ogniem miłości, siły i nadziei. Przysuwam się do niej tuląc w ramiona. Czuję żar, ciepło najbliższego mi serca.. energię jej duszy.. spoglądam w oczy mym błękitnym wzrokiem. Zaczynam delikatnie całować zażywając jej smaku i woni. Aksamitu skóry i jedwabiu włosów. Poprzez kolejne eksplozje namiętnych pocałunków szepcze czule - kocham cię. Kładę jej rękę na lewej piersi, przytulając ją do siebie jeszcze mocniej, i całując najczulej jak mogę. Poprzez kolejne supernowe kolorowe kwiaty doznań, nasze połączone zapachy płonącej miłości.. Przebija się impuls... rozproszenie jaźni... jej ciało napina się w miłosnym uniesieniu śmiertelnej miłości.. jeszcze jeden pocałunek.... soczyste perły w jej oczach.. powoli odchodzi.. jej ciało więdnie.. jak ucięty kwiat bez wody... Kładę ją na łożu kamiennym wysypanym płatkami czarnej róży. Widzę jak ją spalam ogniem mej demoniej miłości śmierci.. Wzrok ukochanej.. przymglony perłami bólu jaki niesie z sobą spełnienie miłości.. powoli odchodzi przekracza wrota wieczności.. Jeszcze raz ją całuje na pożegnanie... Jej zimne usta co całowały tak namiętnie.. resztki zapachu i smaku jej skóry, wyciągam me szpony z jej lewej piersi... pokryte słodką krwią... odchodzę w rozpacz ciemności..

Jestem demonem, przeciw życiem.. piekielna bestia, panem cienia
Nie znam radości, ani cierpienia, nie zaznam miłości, ani porzucenia
Nie wiem jak kochać by nie zabić, nie wiem jak zabić aby nie kochać
Wyklęty po wieki z natury, istnienia tego świata światła i mroku
Zapomniany przez boga, porzucony przez człowieka
Nie mogący umrzeć, odejść w czeluść zapomnienia
Gdyż nie zaznał zaszczytu narodzenia....




to jest moja pierwsza publikacja na serwisie poetyckim,
czy ten tekst. mozna zaliczyc do wierszy ? (jestem naprawde zielony)...

[Michał_Zawadowski]

też jestem zielony, ale myślę, że bardziej będzie pasował do prozy, zwłaszcza że na poezja.org jest też miejsce na prozę.