Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Stoję przed lustrem w błękitnej, długiej sukni. Mam na sobie czarne buty na obcasie, do tego założyłam wiszące kolczyki w kształcie sopli. Za kilka minut wychodzę z Kamilem, moim mężem, do restauracji na kolację, nasze dzieci; trzy letni Adaś i czteromiesięczna Ewa zostają z moimi rodzicami w domu. Słyszę kroki na schodach, to właśnie Kamil schodzi w garniturze gotów już do wyjścia.
Wróciliśmy dość późno i nasze dzieci już śpią, aczkolwiek, ja do nich jeszcze zaglądam by się upewnić że wszystko z nimi w porządku.
Budzik wskazuję 5:30. Wstaję jak zawsze i idę przez podwórze do swej lecznicy dla zwierząt, po drodze wypuszczam kury i gęsi, wyprowadzam krowę i otwieram stajnię. W lecznicy przygotowuję sprzęt i wszystko co mi będzie dzisiaj potrzebne.
Wszystko gotowe więc wracam do domu by przygotować śniadanie. Gdy tylko przekroczyłam próg domu usłyszałam płacz Ewy, wiec poszłam ją przebrać i zabrałam ze sobą do kuchni. W czasie gdy mała Ewa piła mleko ja przygotowałam śniadanie. W momencie w którym położyłam na stole ostatni talerz do kuchni wszedł Kamil. Chwilę później słyszę płacz Adasia, więc idę do niego. Okazuje się że miał zły sen. Pomogłam mu się przebrać i zabrałam do kuchni, wchodząc zobaczyłam jak Kamil bawi się z Ewą.
Zabieram dzieci ze sobą do lecznicy. Adaś idzie się bawić na podwórze, a wózek z mała Ewą stawiam z tyłu budynku. Sama weszłam do lecznicy.
Sprawdziłam na którą ma przyjść pierwsza osoba ze swym zwierzakiem i usiadłam na krześle. Tak siedząc wyjrzałam przez okno i zobaczyłam Adasia który próbuje złapać kurę i małą Ewę siedzącą w wózku. Gdy tak patrzyłam uśmiechnęłam się do siebie w duszy, bo wiem że spełniły się wszystkie moje marzenia.

  • 6 miesięcy temu...
Opublikowano

Można lepiej i krócej. Dodatkowo nie mieszaj czasów. Pisząc w przeszłym, piszesz do końca. A nie raz, w przeszłym, a raz w teraźniejszym.
przykład :
"Wróciliśmy dość późno. Nasze dzieci już spały. Z przyzwyczajenia zajrzałam do nich, żeby upewnić się czy wszystko jest w porządku.
Budzik wskazywał 5:30.[przeskok w czasie? spaliście w ogóle?]
Wstałam jak zawsze i przeszłam przez podwórze idąc do lecznicy dla zwierząt. Po drodze wypuściłam kury i gęsi, wyprowadziłam krowę i otworzyłam stajnię. W lecznicy przygotowałam sprzęt i wszystko co będzie potrzebne." itd. itd.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Ostatnio w Warsztacie

    •   24 czerwca 2023

       

        Przeżyłam. Myślałam, że umrę, ale przeżyłam. Gdyby mama nie trzymała mnie za rękę, byłabym pewna, że już jestem martwa.

        Kiedy ratownicy weszli do domu, wszystko wydawało się snem. Głosy się rozlewały. Z ledwością podnosiłam powieki. Czułam spalony szpinak, który gotowałam chwilę wcześniej. Pytali mnie, co brałam. Nie byłam w stanie im powiedzieć. Język mi spuchł, a ciało zesztywniało. Na noszach znosili mnie do karetki. To był trzeci raz, jak jechałam karetką, ale pierwszy na sygnałach.

        Na SORze odzyskałam mowę. 

        - Fenibut - powiedziałam lekarzom.

        Do tej pory mnie trochę bawi, że musiałam im tłumaczyć, co to jest. Znalazłam to gdzieś w internecie. Pisali, że to sowiecki lek uspokajający, neuroprzekaźnik receptorów GABA. Miał działać jak pregabalina. UWIELBIAM pregabalinę. To prawie jak alkohol, ale jest lepsza. Nie chodzi się po niej na skos i nie sepleni jak kaleka.  

        Chyba powinnam się przedstawić. Cześć, jestem Laura, a to jest mój dziennik. Mam dwadzieścia lat i jedyne osiągnięcie na moim koncie to wygranie konkursu recytatorskiego w pierwszej klasie liceum. Jestem ćpunką. Ale nie taką zwykłą, co bierze wszystko jak leci. Nie, ja lubię wiedzieć. O wszystkim, co biorę, czytam. Wiem, jak co działa, z czego jest zbudowane i jakie są konsekwencje ćpania tego. To ważna wiedza, gdyby coś poszło nie tak (wczoraj poszło k o s m i c z n i e źle). Szkoda, że nigdy nie byłam dobra z chemii. Tak to bym poszła na studia. Może w przyszłości stałabym się drugą Lori Arnold albo Walterem White’em. W sumie mogłabym iść na ASP, tyle że ciotki mi powtarzały, że po tym to tylko malowanie portretów na Krupówkach.

        Nie wiem, czy ktokolwiek poza mną przeczyta ten dziennik, ale jeśli tak - niech uczy się na moich błędach. Narkotyki to ścierwo, a ja zrozumiałam to za późno. Teraz leżę w psychiatryku i wątpię, że szybko mnie wypuszczą. 

        Zadomowiłam się na oddziale. Nie jest najgorzej. Pielęgniarki są miłe, uśmiechają się do mnie, kiedy przychodzę po papierosa. Nie możemy ich trzymać przy sobie, wydzielają nam po jednym co godzinę i to jest najbardziej przejebane. Jedzenie też mają dobre, nie to, co na innych oddziałach. Kiedy leżałam na nefrologii, dawali same pomyje.

        Miałam w planach przespać cały pobyt tutaj i obudzić się, gdy odejdą głody. Staram się nie myśleć o kreskach i blantach, ale one same do mnie przychodzą. I Dawid nie pomaga. Jeszcze trzy dni temu piliśmy razem wódkę, a teraz jest tu razem ze mną, bo pomieszał perazynę z alkoholem i fetą. Twierdzi, że ledwo go odratowali, ale ja wiem, że buja. Mógł co najwyżej dostać niewydolności wątroby. A zamknęli go, bo jest po prostu pieprznięty.

        Przed chwilą wołali na leki. Teraz papieros. Dają mi te same tabletki, co przepisał mi psychiatra, tylko dawkę zwiększyli. Przyjmuję to z ulgą, bo będzie się lepiej spało. 

        Kończy się pierwszy dzień mojej trzeźwości. To przerażające. Odkąd pamiętam, jestem na haju. Zawsze załatwię sobie pieniądze. Jeśli nie biorę od mamy, to daje mi babcia. Do tej pory nie wiedziały, na co wydaję. Żle, że się dowiedziały. Nie, nie mogę tak myśleć. Przecież chcę z tego wyjść. Kurwa, Laura, tak będzie dla ciebie lepiej, zrozum to wreszcie!

  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach



×
×
  • Dodaj nową pozycję...