Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

stary zegar zgubił wskazówkę
przepadła w czasoprzestrzeni
jak teraz odnajdę właściwą
bez wskazówek nie dam rady

może usłyszę bicie dzwonu
mocniej zabije strapione
puls odmierzy minutę ciszy
znowu zacznie tętnić miarowo

albo zatrzyma na wieki

Opublikowano

Marku dziękuje ,że poczytałeś i się odniosłeś do mojego przemyślenia!
Pisząc myślałam o tym ,że czas (nawet bez wskazania przez wskazówki) ucieka nie ubłagalnie , a nie każdy ma go tyle aby zdążyć-wiesz o co chodzi , dlatego taka puenta !
Serdecznie!
Hania

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



To znaczy Haniu Najmilejsza, że może już czas na jakieś "szaleństwo" wbrew banałowi codzienności.
Bo to właśnie czas "mówi" Tobie - że już NIGDY NIE BĘDZIESZ TAKA MŁODA ( i SZALONA?:))), JAK WŁAŚNIE TERAZ - KIEDY CZYTASZ TE SŁOWA !!!

A ode mnie SZALONE BUUUUZIAKI :) - M.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



To znaczy Haniu Najmilejsza, że może już czas na jakieś "szaleństwo" wbrew banałowi codzienności.
Bo to właśnie czas "mówi" Tobie - że już NIGDY NIE BĘDZIESZ TAKA MŁODA ( i SZALONA?:))), JAK WŁAŚNIE TERAZ - KIEDY CZYTASZ TE SŁOWA !!!

A ode mnie SZALONE BUUUUZIAKI :) - M.


Rzeczywiście Marku , jak zawsze miły liryczny łobuz z Ciebie!
Serdeczności!
Hania

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Świetne! Swego czasu studiowałem np. celtyckie klimaty. Skończyło się wierszem o druidach.   Bardzo lubię takie pisanie, a jak jeszcze jest ładnie zrymowane, to tym bardziej. Poza tym, są tutaj, nie wiem jak to powiedzieć, elementy poetyckiej tajemnicy. Bardzo mi się podoba.
    • To był czas gromu, z niebios uderzony, gdy niebo pękło pod biczem płomieni. Świat stanął nagle, blaskiem oślepiony, w huku uderzeń świt ziemię odmienił. Dąb wyrósł z wiary, porośnięty siłą, na szczytach wzgórz, gdzie srogie wichry gonią. To, co się w lęku przez wieki ukryło, trwa teraz mocno pod Peruna dłonią. Tu nie ma trwogi, co nie jest już męstwem, ani milczenia, co nie brzmi wyrokiem. On karze zdradę i włada zwycięstwem, patrząc na ziemię swym surowym okiem. Niechaj topory lśnią na skraju świata, gdzie sprawiedliwość wykuwa się w huku. On jest tym prawem, co narody splata, cięciwą napiętą na gwiezdnym łuku.   Perun w mitologii słowiańskiej to najwyższy bóg, władca niebios, piorunów, burz, wojny i sprawiedliwości. Jako gromowładca, utożsamiany z siłą i porządkiem, był jednym z najważniejszych bóstw, często przedstawianym z toporem. Jego symbolem był dąb (męskie drzewo życia). Obraz wygenerowany AI  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Często się w ogóle nie myśli o tym że jedno słowo może komuś zrobić dzień :) Tyle razy zdarzyło mi się chcieć powiedzieć komuś coś miłego ale powstrzymywała mnie myśl że przecież to drobnostka, wypowiedzenie słowa nic nie kosztuje, nie sprawia żadnego wysiłku więc dlaczego miałoby być wartościowe? Ten wiersz będzie dla mnie przypomnieniem żeby jednak mówić :)
    • @Gosława Dawno u Ciebie nie byłem. Przepraszam, ale nie mam po prostu kiedy czytać każdego z moich ulubionych autorów. Powiem zaś jedno: ludowości można się od Ciebie uczyć bez końca. Nie znalem legendy, opisanej w wierszu.
    • Bardzo surowy werdykt. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...