Wróżbita

[Mirosław_Butrym]

Cichy szept, cicha mgła,
coś w niej jest; jakiś czart,
mroczny sen z czarnych kart,
jakaś śmierć w rękach zła.

Gnilny cud z prochu wrót,
wybiegł w mgnieniu z lśnienia słów,
płynna lawa cudzych rad
płynie lekko z czary krat,
z wronich ust brudny sok
wlewa w ludzi ciągnąc w mrok,
wilczym tańcem białych kości;
formą pleśni umysł mości
i kołysze w ropie serca,
szuka wraków w takcie piekła.

Kruszy słowa jak pieprz suchy,
żeby karmić smołą muchy
i grzecznością w oczy prószyć,
sypać z talii karaluchy,
smażąc stół układem gwiezdnym
prostokątnie niebezpiecznym,
pustyń czasem magii suchym
na blat płaski wykładanym,
żeby leczyć ludzkie rany,
być lekarzem serc złamanych,
szarlatanem z łaski smoczej
dzieckiem bestii czarodziejskim,
dadaistą specjalistą i podrzędnym aktorzyną,
w teatralnym stroju kpiną przebierańca i dziwaka,
co chaosu kąkol zasiał.

[Gość]

Ciężkostrawne w tej formie zapisu. Rozbić na strofy, te rymy zbyt dokładne zmienić wtedy będzie potrawa. Poz.

[Wawrzynek]

No, nagadał się autor nagadal...i co z tego????

[Mirosław_Butrym]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A moim zdaniem ta forma jest dostatecznie znośna, żeby pozostawić zapis takim jaki jest teraz, rymy są różne, mieszane, tak jak widać, brzmią bardzo normalnie, wszystko napisane jest poprawnie technicznie i nie wydaje mi się, by wymagane były poprawki tekstu,
poza tym trzy strofki tak jak teraz w zupełności wystarczają, na ten oto nie aż tak znowu długi wiersz, który nie będąc przesadnie rozbitym
na wiele małych porcji w zwartej konstrukcji czyta się bardziej naturalnie i płynniej.

Pzdr.

[Mirosław_Butrym]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No i jest opis normatywny taki, który wyszedł z pod pióra planowo i który każdy może ocenić gdy tego chce albo i nie.

Pzdr.