***(własny kawałek wersalki)

[Pan_Biały]

Są miejsca przypominające kłębowiska ulic. Nafaszerowane monotonią
dni. Ciągną się jak guma do żucia. Gdyby
choć było coś do rozszyfrowania. Jakiś rebus
niedomówień czy sudoku oparte
o galimatias. Miedzyludzki znak zapytania. Nieodkryty
atom powiązań zbudowany na pajęczynie. Życiorysy.
Łączą się w pary jak grudki piachu. Budują zamki. Wysychają
w słońcu i rozpływają się na deszczu. Chwile takie jak ta. Rozmydlone
niebo słabnie by zapomnieć. Przekręca się na inny pokój
krajobrazu. Czuję, że się kręcę. Cywilizacja
zdobywa szczyty . Raz tu, raz
tam. Telefonia cyfrowa, silniki rakietowe. Broń,
która jest zdrowsza od chleba i czystsza od mięsa w ubojni. Jest
potrzebna. Kobieta i mężczyzna. Własny
kawałek wersalki. By zastygnąć co wieczór w opętanym mrowisku. I spać
we śnie bezpiecznym jak dziecko w hamaku brzucha matki.

[Anna_Myszkin]

Mam wrażenie, że podmiot liryczny przebywa dłuuugą drogę na przestrzeni wiersza po to, by dojść do wniosku, że to, co powtarzalne - i czasem monotonne - daje spokój, jakiś punkt wyciszenia i zaczepienia. Podoba mi się, tylko bez tego wyeksploatowanego zdania o gumie ;)
Pozdrawiam :)

[Pan_Biały]

dokładnie, nie ma jak w domu. dzięki za komentarz. pozrawiam

[Janusz_Ork]

Rafale, Twoje wiersze w nowej formie podobają mi się coraz bardziej. Są coraz bardziej dopracowane. A ten wiersz zaciekawił mnie, bo jest dokładną antytezą życia mojego peela. Pozdrawiam.
J.

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Oswajam się z Twoim "nowym" pisaniem i rozumiem teraz, dlaczego tak bardzo brakowało Ci stopów w "Burzanach"; masz przerzutnie,
tyle, że dokładnie wskazane. Pokombinowałam, bez interpunkcji i troszkę rozbiłam, ale to dla mnie, bo.. wiadomo.
Forma powyżej nie bardzo mnie przekonuje, ale.. może i ja kiedyś tak, natomiast treść wiersza podoba mi się bardzo, poza
.. ciągną się jak guma do żucia.. i ewentualnie bez.. czuję że się kręcę.
Jeszcze pytanie, w piątym wersie ma być.. miedzy ludzki.? nie międzyludzki.?
Mam nadzieję, że tym razem odpowiesz, Rafale.
Pozdrawiam.

[Pan_Biały]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

wiesz Januszu, ja ciągle piszę tak samo, czyli niedopracowuję, co najwyżej wymieniam wyrazy. dzięki za czytanie. pozdrawiam

[Pan_Biały]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Oswajam się z Twoim "nowym" pisaniem i rozumiem teraz, dlaczego tak bardzo brakowało Ci stopów w "Burzanach"; masz przerzutnie,
tyle, że dokładnie wskazane. Pokombinowałam, bez interpunkcji i troszkę rozbiłam, ale to dla mnie, bo.. wiadomo.
Forma powyżej nie bardzo mnie przekonuje, ale.. może i ja kiedyś tak, natomiast treść wiersza podoba mi się bardzo, poza
.. ciągną się jak guma do żucia.. i ewentualnie bez.. czuję że się kręcę.
Jeszcze pytanie, w piątym wersie ma być.. miedzy ludzki.? nie międzyludzki.?
Mam nadzieję, że tym razem odpowiesz, Rafale.
Pozdrawiam.
tam jest błąd, międzyludzki - oczywiście. a co do interpunkcji, mam ostatni na nią fazę;). dzięki za czytanie. pozdrawiam