shini_ Opublikowano 26 Sierpnia 2012 Autor Zgłoś Opublikowano 26 Sierpnia 2012 Złote łzy, a każda warta więcej niż uśmiech, Znów nadeszły smutne dni, Przesłoniły blask życia. Lecz warto tu zostać, Choćby dla jednej myśli o Tobie, Dla cichego szeptu, obrazu w mojej głowie. A pode mną ze złota kałuże Mówią, proszą, rozkazują By we łzach odnaleźć wartość samą w sobie.
shini_ Opublikowano 26 Sierpnia 2012 Autor Zgłoś Opublikowano 26 Sierpnia 2012 Cóż nie myślałam tak o tym wierszu, tzn. że jest smutny. Smutek miał zostać przełamany miłością i wnioskiem, że jednak warto żyć :) Może się to podobać albo nie- wiadomo, ale chciałam tylko napisać "co ja miałam na myśli." Dzięki bardzo za opinię ;)
teresa943 Opublikowano 27 Sierpnia 2012 Zgłoś Opublikowano 27 Sierpnia 2012 ten refleksyjny wiersz w/g mnie ma dwie części, pierwsza - smutna a druga - z nadzieją; oddziela je jeden wers: Lecz warto tu zostać, do mnie szczególnie przemawia ta druga. Choćby dla jednej myśli o Tobie, Dla cichego szeptu, obrazu w mojej głowie. A pode mną ze złota kałuże Mówią, proszą, rozkazują By we łzach odnaleźć wartość samą w sobie. "ze złota kałuże" kojarzą się z bezcenną wartością - Mówią, proszą, rozkazują serdecznie pozdrawiam, Shini :))) Krysia
Alicja_Wysocka Opublikowano 27 Sierpnia 2012 Zgłoś Opublikowano 27 Sierpnia 2012 W kałużach przegląda się słońce :)
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się