Aktor ze spalonego teatru

[ROMAN_RIOWIL]

Lubię w ogniu mieć widownie,
rozpalonych z krzeseł podnieść
do owacji na stojąco
i wzrok sycić ich gorączką.

Dziś pochodnią jestem w tobie,
nikłe iskry zmieniam w płomień.
I za chwile, chcesz czy nie chcesz,
buchnie ogniem twoje serce.

Za mą grę zapłacisz słono,
bo to dla mnie będzie płonąć.
W moim transie jestem gotów
wraz z twym sercem zmienić w popiół

oczy, głowę a na koniec
spłoną głośno klaszcząc dłonie.
W zgliszczach pozostaną brawa
dla aktora piromana.

[maria_bard]

Wprawni poeci nie powinni niechlujnie pisać swoich wierszy. Język polski ma takie małe kreseczki, przecineczki, (mają swoją nazwę, nie zaprzątam nią głowy Autora). Warto używać:-)

"Za mą grę zapłacisz słono,
bo to dla mnie będzie płonąć.
W moim transie jestem gotów
wraz z twym sercem zmienić w popiół"

- ten kawałek wyjęłam sobie, aby się pastwić;-) To jest grafomania, a nie tekst wprawnego poety. Reszta także. Nie potrafię nawet wskazać usterek. To jest usterka en total.
przykro mi:-( E.

[Gość]

"buchnie ogniem twoje serce"

Przy okazji wypali płuca. A Pan o oczach.
Nie da się inaczej?

[Bernadetta1]

podzielam zdanie marii...