Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Czytam (i przyjmuję wiersz) bez pierwszej zwrotki, ale za nic proszę jej nie usuwać, gdyż sporo wyjaśnia, czy(li) przygotowuje do tego co dalej. Mnie akurat takie ułatwienie jest niepotrzebne, a nawet przeszkadza, ale ja to nie wszyscy, a przynajmniej nie każdy inny. Pozdrawiam

Opublikowano

mam wrażenie, że Autorka ma kłopot z enterozą.

Poezji brakuje, bo co znaczy :


"dziecięcy uśmiech
raz dwa i...

wyzbycie się ja

wszystkim"

itd.... itd....


To nie jest wiersz, to nieporadna, pozapoetycka wyliczanka rzeczowników "ozdabianych" czasem czymkolwiek.

E.


Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Witam

pominięte słowa - nutka muzyka -

w spojrzeniu dziecka
nutka styl
muzyka

dopiero całość wyraża to
co wyraża :)

znaczenie słowa styl
ze zwróceniem uwagi na punkt 2, 3

http://sjp.pwn.pl/haslo.php?id=2576404

Alinko:)
Nie chodzi o znaczenie ,ale kompozycję słów?
Już chyba jaśniej nie można.I naprawdę nie rozumiem co chciałaś osiągnąć "podsyłając" mi słownik.Jeśli polecam komuś słownik sugeruję ,że przynajmniej w temacie ,w którym zabiera głos jest ignorantem.Można przecież powiedzieć: nie rozumiem pytania.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Witam

pominięte słowa - nutka muzyka -

w spojrzeniu dziecka
nutka styl
muzyka

dopiero całość wyraża to
co wyraża :)

znaczenie słowa styl
ze zwróceniem uwagi na punkt 2, 3

http://sjp.pwn.pl/haslo.php?id=2576404

Alinko:)
Nie chodzi o znaczenie ,ale kompozycję słów?
Już chyba jaśniej nie można.I naprawdę nie rozumiem co chciałaś osiągnąć "podsyłając" mi słownik.Jeśli polecam komuś słownik sugeruję ,że przynajmniej w temacie ,w którym zabiera głos jest ignorantem.Można przecież powiedzieć: nie rozumiem pytania.

nieporozumienie? -

chodzi o trafne skojarzenia słów wersów
w kontekście całego wiersza

niech zadziała

wrażliwość fantazja
spojrzenie dziecka

Opublikowano

To tak nie działa, to nie automat na żetony...
Namnażanie w chaotycznie zorganizowanej przestrzeni poetyckiej kolejnych słów -wytrychów, kalek obiegowej, konfekcyjnej wrażliwości, daje w efekcie twór poezjopodobny, tyleż zaspokajający próżność autora, co nachalnie roszczeniowy wobec czytelnika.

"Poezja rys

subtelność
i minimalizm
marzeń lot"

Taki wstęp informuje co głupszego odbiorcę z czym ma do czynienia i jak wypada się zachować (mechanizm sitcomowych oklasków).
Tymczasem, raz dwa i...nic.


Opublikowano

Powyższy wiersz aby go poprawnie ocenić, wymaga od czytelnika nie tyle doszukiwania się ukrytych znaczeń itp. co dopuszczenia do głosu zwykłej wyobraźni, fantazji i poetyckiej wrażliwości. Ładnie i lekko napisany z wdziękiem. Plus.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @hollow man "Błyszczą w tęczówkach Gdy znikam jak hologram" Mieć i nie mieć, być zaczynaniem Do końca świata, jak śpiewają idioci W disco polo, oni też znają prawdę Odległe nasycenie na łyżeczkach  Wydaje nam ciało, w rozkoszy  Ulotnej przemiłej przemijającej My to, my to przemijanie znaczące
    • @leo chodziło mi o to, że w nowoczesnej formie i niebanalnie 
    • Egzaltacja trawi mózgu mego bruzdy wypalając ścieżki głowie niesie pustki i skutecznie lontem iskra płomień toczy potęgując traumy otwiera mi oczy. Odbiera aktywność konstatację składa jak na nowo życie swoje poukładać jak ogarniać inne mego stanu sprawy jak całować ręce przez które ból krwawi. Rozpoczynam prace których nie ukończę wybijając głowie ambicje wschodzące przeszłość poukrywam z drugiej strony kuli myśląc infantylnie że mnie to  utuli. Postrzeganie życia wzbudza zaniechania bo przekreślam szanse nie do pokonania kontemplacja ciśnie nowe myśli moje analiza zmierza do wiecznych urojeń. Podekscytowany wiecznie niespokojny duch roztrząsa ciało rozpętując wojny trudno imputować jest niezrozumienie słaby rozbryzg umysł a ciało mi mdleje.          
    • Jak to jest być niebytem, który nie pragnie niczego? Jak to jest nie musieć pochłaniać zasobów wzdłuż i wszerz  w nieustannej próbie nasycenia własnego ego?   Przeżuwać etykę i trawić filozofię ciągle  będąc zachwyconym swoim jestestwem jakby miało ono  być z pewnością lepsze od wszystkiego innego?    Jak to jest być nicością, która odnajdzie w sobie  wszystko, czego zapragnie? A że nie pragnie niczego,  to Nic znajduje – odnajduje nicość samą siebie.   Chciałabym zamknąć umysł, o który tak troszczyłam się,  by był otwarty. Odrzucić rozpraszające „chcenia”,  które źródłem są porażki i przyczyną cierpienia.   Zasnąć jako człowiek, lecz obudzić się będąc martwą materią. Choćby wazonem. Jak to jest być wazonem?  Istotą użyteczną właśnie z powodu pustki?
    • @Poet KaNie jestem zapoznany z żadnym z wyżej wymienionych, muszę przyznać
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...