Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

ballada o zmarłym dziecku

hubertk
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

hubertk

hubertk

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

umarło dziecko

dom o tej części aktu
zawsze cichnie
starsza kobieta otwiera
i zatrzymuje ścienny zegar
przewiązuje na głowie
ciemną chustkę
zasłania okna
i wszystkie lustra

przychodzą sąsiedzi
i pierwsi bliscy

kiedy umiera dziecko
dom pierwszy rozluźnia
zbolałe ramiona
i zwraca je łożu

ojciec obmywa wtedy
ciało chłopca
kilku mężczyzn ubiera go
na biało
na szyjach zaciska im się krawat
będą próbować przełknąć ślinę

dziewczynki przyniosą pod wieko
polne kwiaty
noc będzie długa jałowa i bezsenna

Alina_Służewska

Alina_Służewska

Opublikowano
Opublikowano

przejmujący obraz
przedstawiony w sposób realistyczny
prosty i to jest zaletą wiersza

tak na marginesie - w bliskim sąsiedztwie: pierwsi - pierwszy
ale może tak ma być

zmarło dziecko, któremu oddają cześć wszyscy:
Autor sąsiedzi bliscy dom
a nawet przyroda

"dziewczynki przyniosą pod wieko
polne kwiaty"

jestem wzruszona

Autora pozdrawiam :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Charismafilos
      Zbroja godności

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @leszek piotr laskowski ciekawy wiersz i forma bardzo dobra, swobodnie się czyta! Jedynie z przekazem się nie do końca zgadzam, ale kto autorowi zabroni :)
    • Jacek_Suchowicz
      Milczenie

      Przez Jacek_Suchowicz · Opublikowano

      jak na debiut może być  ma pazur i należy dopracować pozdrawiam   prawie pisane 5/5 w ostatnim wersie każdej strofy 5/6  i dobór słów aby zachować logikę
    • Arsis
      Intruz

      Przez Arsis · Opublikowano

      @aniat. ...
    • Berenika97
      Biała cisza.

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      Nadszedł dzień, w którym słowo wreszcie zamarzło - „znużenie” było tylko przeciągiem, „kres” - pierwszym, twardym kryształem lodu. Zaczęło się od drobinki szronu na języku, która zamiast tajać, zaczęła narastać, powoli wypełniając sklepienie mowy. Obracasz ten chłód - gładką kostkę, czując, jak przyjemnie znieczula podniebienie, jak odbiera smak wszystkim innym sprawom. Przyglądasz się jej z bliska - nie jest już ostra, nie rani krawędzią. Matowieje, gęstnieje, traci przejrzystość, staje się doskonale obła od ciągłych powrotów. I coraz bardziej podoba ci się ten mróz, który nosisz pod językiem. Myśl o końcu staje się czysta, wybielona z lęku - tak sterylna, że aż piękna.     inspiracja - książka Anny Ciarkowskiej, "Pestki".  
    • leszek piotr laskowski
      Zbroja godności

      Przez leszek piotr laskowski · Opublikowano

      "Zbroja godności"   Nie chcę być biedny. Znam zapach tego strachu, więc gryzę beton, by wyrwać mu swoje. Pomoc? Tak, gdy krew cieknie albo braknie dachu – ale nie karm mnie tak, bym odrzucił zbroję. Jałmużna to smycz: miękka, jedwabna, złudna, która oswaja wilka, aż stanie się psem. Prawdziwa wartość jest szorstka i brudna, mierzona łokciem i harówki dniem.   Szanuj staranie, ale broń swej godności: darmowe ziarno to tylko głód w ratach. Człowiek się rodzi w procesie kreacji, a nie w kolejce po resztki od świata. Stałem kiedyś i ja w takim rzędzie, czując ten chłód od spodu, ale pięt nie wbiłem w grunt. Nie dla mnie była ta kolejka.   Wybrałem ból w dłoniach zamiast ucisku w żołądku, bo wolność ma zapach potu, a nie zasiłku w rubelkach. Więc nie proś o lekkość, lecz o twardą skórę, bo łatwy chleb smakuje jak glina. Tylko to, co sam wyrwiesz, buduje strukturę – reszta to rdza, co od środka nas ścina.   — Leszek Piotr Laskowski

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...