Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Piec przypominał że ogień jest
potrzebny. Małomówny Prometeusz z opadłym
sensem na coś więcej niż ciepło.
Naciągam skórę owcy by uchronić ognisko
domu. Nie ma
czterech ścian opancerzonych płotem. Tylko
krótkie warkocze rozmów
rozgrzanych cegieł i dziecko na czworakach
bawi się otwarta puszką.

Opublikowano

Krótki tekst, a taki sugestywny.
Skóra owcy musi być skórą owcy?
Czytam ją jako skórę jednej takiej słynnej kozy, też z czasów wspomnianego wyżej Pana od ognia i razem z puszką wszystko mi się świetnie zazębia - ochronno-mityczna funkcja nabiera wtedy też ostrości - ale to tylko moje czytanie.

Całość bardzo mi się podoba.

Edit: Po namyśle stwierdzam, że zamiana owcy na kozę wcale nie byłaby dobra dla tekstu i zmieniłaby jego wydźwięk. Za wyrywność z góry przepraszam :). Tak z owcą jak i z kozą zdania o tekście nie zmieniam.
Wkradła się mała literówka chyba, jest 'otwarta' zamiast 'otwartą'.

Opublikowano

Podoba mi się łamanie i migawki skojarzeń, które nie są chyba tylko moimi.
Myślę smutno, że to dom jakich wiele - z owcami i już otwartą puszką, której zawartość najbardziej kaleczy dziecko.
Nie miało być "na czworaka"?
Pozdrawiam, Rafale.

Opublikowano

Panie Bialy aż poczytałam wnikliwie Mit o Prometeuszu , ale u Pana , jest ogień, skóra (ale,nie owcy, lecz byka), Pandora , wiadomo- jak potoczyly się losy prometeusza.
Uważam , że przyporządkował Pan Mit- współczesności , to trudne ,Panu się udało!(tylko co z tą skórą?)
Pozdrawiam!
Ja
+

Opublikowano

Rafale, ten wiersz podoba mi się bardziej, niż Twój ostatni zamieszczony. I w jednym i w drugim posługujesz się przerzutniami, ale tutaj tak wersy, jak i zdania mają wyraźnie określony sens, którego nie znalazłem w Twoim ostatnim wierszu. Zastanawia mnie tytuł zamknięty kropką. Symbolika daje duże możliwości interpretacji: od Arki do zwykłego domu zagrożonego otwartą puszką Pandory. Dobry tekst. Pozdrawiam.
J.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @hollow man "Błyszczą w tęczówkach Gdy znikam jak hologram" Mieć i nie mieć, być zaczynaniem Do końca świata, jak śpiewają idioci W disco polo, oni też znają prawdę Odległe nasycenie na łyżeczkach  Wydaje nam ciało, w rozkoszy  Ulotnej przemiłej przemijającej My to, my to przemijanie znaczące
    • @leo chodziło mi o to, że w nowoczesnej formie i niebanalnie 
    • Egzaltacja trawi mózgu mego bruzdy wypalając ścieżki głowie niesie pustki i skutecznie lontem iskra płomień toczy potęgując traumy otwiera mi oczy. Odbiera aktywność konstatację składa jak na nowo życie swoje poukładać jak ogarniać inne mego stanu sprawy jak całować ręce przez które ból krwawi. Rozpoczynam prace których nie ukończę wybijając głowie ambicje wschodzące przeszłość poukrywam z drugiej strony kuli myśląc infantylnie że mnie to  utuli. Postrzeganie życia wzbudza zaniechania bo przekreślam szanse nie do pokonania kontemplacja ciśnie nowe myśli moje analiza zmierza do wiecznych urojeń. Podekscytowany wiecznie niespokojny duch roztrząsa ciało rozpętując wojny trudno imputować jest niezrozumienie słaby rozbryzg umysł a ciało mi mdleje.          
    • Jak to jest być niebytem, który nie pragnie niczego? Jak to jest nie musieć pochłaniać zasobów wzdłuż i wszerz  w nieustannej próbie nasycenia własnego ego?   Przeżuwać etykę i trawić filozofię ciągle  będąc zachwyconym swoim jestestwem jakby miało ono  być z pewnością lepsze od wszystkiego innego?    Jak to jest być nicością, która odnajdzie w sobie  wszystko, czego zapragnie? A że nie pragnie niczego,  to Nic znajduje – odnajduje nicość samą siebie.   Chciałabym zamknąć umysł, o który tak troszczyłam się,  by był otwarty. Odrzucić rozpraszające „chcenia”,  które źródłem są porażki i przyczyną cierpienia.   Zasnąć jako człowiek, lecz obudzić się będąc martwą materią. Choćby wazonem. Jak to jest być wazonem?  Istotą użyteczną właśnie z powodu pustki?
    • @Poet KaNie jestem zapoznany z żadnym z wyżej wymienionych, muszę przyznać
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...