Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Skojarzenia

Kocham świt nowego dnia
-nie wiadomo, co przyniesie-,
gdyz przypomina mi
spotkania z Tobą...
Kocham zapach powietrza po deszczu
-świeży i ożywczy, dodający energii-,
gdyż przypomina mi
Twój zapach...
Kocham szum lasu
-dźwięczny i wyrazisty-,
gdyż przypomina mi
Twój głos...
Kocham objęcia ramion wiatru
-silnych, przyprawiających o dreszcz-,
gdyż przypominają mi
Twoje objęcia...
Kocham dotyk kropli letniego deszczu na mej skórze
-ciepły i gwałtowny-,
gdyż przypomina mi
Twój dotyk...
Kocham pocałunki słońca na mych ustach
-gorące i namiętne-,
gdyż przypominają mi
Twoje cudowne pocałunki...

Opublikowano
CYTAT
Kocham objęcia ramion wiatru
-silnych, przyprawiających o dreszcz-,
gdyż przypominają mi
Twoje objęcia...

objęcia to już przesadzone powtórzenie...
tak samo dotyk, pocałunki...

fakt, wiersz pisany pewnie pod wpływem uczucia...
ale
za dużo powtórzeń jednak jest,
wiersz jest taki,...hmmm... rozlazły?
forma nie pozwala skupić się dogłębniej na treści

ale to tylko moje zdanie,

Pozdrawiam,
Kai Fist

P.S.
Pisz więcej i nie przejmuj się takimi jak ja...
Opublikowano

Oyoyoyoy.


Wiersz jest nudny.
O miłości.
Niepotrzebnie długi.
Powtórzenia, które rozciągają wiersz.


Jeden plus - gdybyś wygłosiła takie wyznanie swojemu ukochanemu to by to na długo zapamiętał.



Czekam na kolejne.



Peace wink.gif



Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97   pustka ma to do siebie, że jest najbardziej chłonnym materiałem świata!!!!!!   fascynuje mnie ta transakcja.   Berenika oddaje "wnętrze”, żeby śmietnik mógł je odzyskac i przestać być pustym przedmiotem.   to czysta ontologia braku - niby nic nie wychodzi, a jednak pokój wyścielony zgniecionymi słowami staje się bezpiecznym białym azylem .     piękna, surowa lekcja o tym, że te wszystkie odrzucone próby nie są odpadem, ale jedynym możliwym budulcem dla Twojego " bałwana myśli”.   paradoksalnie, im więcej kul mija kosz, tym cel jest bliżej.     bardzo bliskie mi to Twoje nocne "dzianie się” niczego.   dziękuję za ten chłód , który grzeje.   szczególnie mnie.   szczególnie teraz.  
    • @monon 1. Pomysł na wiersz - jest. Opowieść o miłości i śmierci w ujęciu mityczno-kulturowym. Jedno staje się tożsame z drugim, co symbolizuje uwodzicielska postać syreny. Śpiew to nie tylko doświadczenie artystyczne, lecz także, a może przede wszystkim, droga pełnej, kompletnej inicjacji w inny wymiar duchowości i w inny sposób "istnienia" we wszechświecie. 2. Zaletą tekstu jest kontrola nad emocjonalnością. 3. Utwór kończy się interesująco - bo śmierć nie jest w nim "końcem" umysłu, ale przejściem na wyższy poziom.   Co bym zmienił: 3. Pozbył się nadmiaru zaimków: mój, twój, itd., a zwłaszcza archaicznie i nienaturalnie brzmiących form skróconych ("twe", "swym"). 4. Przemyślałbym metaforę: "Twe oczy wyrysowały dziurę." - gdzie? Jaką? W czym? -> zalecane doprecyzowanie, domknięcie obrazu. 5.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        "Jak w potok? Jak z potokiem?" -> literówka, której poprawienie jest konieczne, aby fraza miała jakikolwiek sens. 6. -> Pozwól mi zostać (...) - na moje ucho, tak brzmiałoby lepiej, mniej potocznie.   AH
    • @Migrena nie zrozumiałeś mnie, piszę o kategoriach estetycznych.   absolutnie nie mam zamiaru oceniać Cię jako człowieka.   utwór jest wysokiej próby   pisanie zaproponowałam zakończyć nie z braku argumentów, tylko z braku atmosfery do rozmowy    nie utożsamiam Cię z podmiotem lirycznym ani z bohaterami wiersza. w żadnym razie!!!    
    • @Nata_Kruk   Bardzo dziękuję! Tak jakoś mi się zamarzyło! :))) Serdecznie pozdrawiam.  @Natuskaa   Bardzo dziękuję!  O tak, świat mogą odmienić. :)   Serdecznie pozdrawiam. 
    • @P.Mgieł To taki opis chwili, jakby niezmarnowany, bo opisany, nieprzegrany, jak ślad odciśnięty butem, a u Ciebie - piórem.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...