Białą fregatą uciec

[Janusz_Ork]

dla MLC


oboje przestaliśmy być niewinni,
odkąd na zawsze wszystko nas dzieli.
dziś między nami lodowiec, zimny
jak słowa, któreśmy wypowiedzieli.
oboje przestaliśmy być niewinni.

dlaczego tak wiele obiecywałaś,
zanim czas dojrzał do zaklęć?
każda komórka twojego ciała
jest dziś, jak płynna, trująca rtęć.
dlaczego tak wiele obiecywałaś?

białą fregatą uciec w zapomnienie,
w pustce oceanu szukać otuchy.
obrazy wspomnień w kamień zamienić,
głęboko zagrzebać w sercu głuchym.
białą fregatą uciec w zapomnienie.

[Anna_Para]

Januszu, nie mogę rozpoznać formy, bo trochę jak villanella, ale nie do końca. Jest to jakaś Twoja forma ronda, w której powtarzasz pierwszy i piąty wers każdej strofy.
Jak zwał, tak zwał. Wiersz jest piękny. Brawo.

Cieplutko pozdrawiam,

Para:)

[NOWA]

Podoba mi się forma wiersza jak i treść, chociaż lepiej, żeby tak nie było na żywo. Pozdrawiam:)

[teresa943]

wzruszający! porusza i zmusza do refleksji, więc zinterpretuję to, co czytam pomiędzy wersami: białą fregatą uciec w zapomnienie - czyli zapomnijmy słowa, któreśmy wypowiedzieli oboje przestaliśmy być niewinni, zacznijmy od nowa...wiem, że poszłam za daleko, ale w najtrudniejszym lubię szukać pozytywów...

dobry wiersz, Januszu, więc zapluszam :))

serdecznie pozdrawiam - Krysia

[Kaliope_X.]

Smutek i niespełnienie odczytuję z Twojego wiersza, Januszu. Brak stabilności, która dopełnia niewinność relacji, przeradza się w rozżalone pytania determinowane poczuciem niedosytu, niedogrzania, niedomówień...
gdy nie trzeba uciekać białą fregatą, czas powtarza magiczne zaklęcia, najpiękniejsze słowa, jednak, jeśli droga prowadzi tylko w zapomnienie, każde z nich rani jak echo wierszy, jak echo prawd, zwątpień i jedynych rozwiązań, powtarzanych sobie z niepokojem (wersy okalające strofy).

Januszu, wiersz z niełatwymi emocjami i myślą ujętą w ciekawą formę. Życzę peelowi otuchy - na bezpiecznym lądzie, nie w pustce oceanu.

pozdrawiam serdecznie,
in-h.

[Sylwester_Lasota]

myślę, że wiersz doskonale oddaje emocje towarzyszące nadwyrężeniu relacji między partnerami. w moim odbiorze, bardzo dobrze napisany.
pozdrawiam i do poczytania :)

[Janusz_Ork]

Anno, każda woja pochwała to dla mnie potwierdzenie i zachęta. Dziękuję bardzo. Jeśli chodzi o formę, to pozwalam sobie czasem na małe eksperymenty. Dziękuję za czytanie i komentarz. Pozdrawiam serdecznie.
J.

[Janusz_Ork]

Dziękuję Nowa za ponowne odwiedziny i pochwały. NIkt nie życzy sobie takich sytuacji na żywo, ale peel musi je przeżyć do końca. Taki już jego los. Pozdrawiam serdecznie.
J.

[Janusz_Ork]

Krysiu, dziękuję za czytanie i podzielenie się refleksjami. Bardzo się cieszę, że odwiedzasz mnie. Pozdrawiam serdecznie.
J.

[Janusz_Ork]

Stepie, czytelnik ma prawo czytać wiersze, jak mu się podoba (sam też tak czasem robię), więc nie ma żadnego przymusu. Upijanie się na smutno czy wesoło prowadzi tak czy inaczej do kaca na drugi dzień. Dziękuję za czytanie i zamieszczone refleksje. Pozdrawiam serdecznie.
J.

[Janusz_Ork]

Kaliope, bardzo dobrze odczytujesz ten wiersz. Peel zrozumiał beznadziejną sytuację i nie potrafi sobie z nią poradzić, więc, aby siebie ratować, wybiera ucieczkę. Dziękuję za analizę wiersza i życzenia. Pozdrawiam serdecznie.
J.

[Janusz_Ork]

Sylwestrze, bardzo dziękuję za łaskawą opinię (czasem potrafisz być bardzo surowy w ocenie) i za odwiedziny u mnie. Pozdrawiam serdecznie.
J.

[Sylwester_Lasota]

staram się szczerze pisać o swoich wrażeniach :).
serdecznie pozdrawiam Januszu :)

[Nata_Kruk]

Odkąd wszystko dzieli, na zawsze, ucieczka białą fregatą wydaje się być jedynym rozwiązaniem...
.. "obrazy wspomnień w kamień zamienić".. gdyby tak można... Smutny wiersz. Powtórzenia wersów nie przekonują mnie, pewnie to składnia danej formy... cóż.
Serdecznie pozdrawiam... :)

[Janusz_Ork]

Sylwestrze, nie mam nic przeciwko szczerym choć surowym komentarzom. Pozdro.
J.

[Janusz_Ork]

Dziękuję Nato za wizytę i komentarz. Z formą, jak już napisałem, trochę eksperymentowałem, choć muszę przyznać, że nie jest nowa i nie ja ją wymyśliłem. Pozdrawiam serdecznie.
J.

[Roklin]

Piękny, przejmujący wiersz. Przeżyć coś podobnego - to musi boleć. Bardzo boleć. Ech, można zobojętnieć, zapomnieć, ale to wszystko gdzieś w środku jest i może wybuchnąć... Oby nie...
Ciepło pozdrawiam :)

[Janusz_Ork]

Roklinie, bardzo dziękuję za wizytę. Wiersz już na końcu strony i ciągle jest czytany. To dla autora wszystko, to bardzo dużo. Pozdrawiam serdecznie.
J.

[Roklin]

Zgadza się - każdy chce, by jego dzieło zostało zauważone. Obojętność to najgorsze, co możemy ofiarować.
Do następnego :)
T.

[Janusz_Ork]

Masz rację Roklinie. Dziękuję jeszcze raz i pozdrawiam serdecznie.
J.