Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Na dnie ciepłej zatoki starej Aleksandrii,
ciemnym lesie, gdzie rosną doryckie kolumny,
wśród leżących posągów porzuconej armii;
śnią helleńskie legendy - o przyjściu - powtórnym.

Słońce topi się w morzu jak czerwony kamień,
ciągnie błękit w głębiny, do łąki podobne.
Czarna Nut już nad wszystkim objęła władanie.
Idzie suche powietrze, jej pustynny oddech.

Minarety zamilkły. Proste stalagmity,
zajaśniały przy świetle lampy Alladyna.
Lecz to księżyc, jak rachmistrz, palcem gwiazdy liczy;
drugą ręką, za cumy, boską barkę trzyma.

Ale Re jest daleko, na pewno nie przyjdzie.
Nieruchomo wpatrzony w latarnię Syriusza,
będzie marzył, czekając na dobrą Izydę.
Wiatr z Południa uciszył - nic się nie porusza.

Tylko czas, na kamieniach opuszczonych świątyń,
pisze wielką kronikę Kraju Czarnej Ziemi,
bez pośpiechu. Wie dobrze, że dotąd nie skończy,
póki starzy bogowie nie zasną zmęczeni

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Panie Michale Witoldzie . Co pan chce usłyszeć? : że warsztat bez zarzutu ,że rytmiką wiersza bije na kilometr? Przecież to oczywiste.Mógłbym się tylko uczyć. Treść nudna, wtórna i ... starożytna.Gdyby chociaż brak końca ,bo przecież sny bywają rwane i nie tak oczywiste.Tyle
serdeczności
Opublikowano

Bardzo dobry warsztatowo wiersz. Zastanawiając się co napisać, zacząłem czytać komentarze. Może nie chciałbym tak obcesowo jak poprzednicy, bo wiersz mi się podoba, ale niestety muszę nieco przychylić się do powyższych uwag. Technicznie doskonała forma niesie zbyt odległą, a jednocześnie wtórną treść. I to chyba jedyna, jednak poważna uwaga do wiersza. Jeszcze raz podkreślam, pomimo to wiersz mi się podoba.
Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Chciałbym znowu spojrzeć w szmaragdowe oczy widzieć w nich  piękno świata i ciebie pełną uroku i wdzięku promieniującą nadzieją  rozsiewającą ją wokół   piękne pełne słońca oczy pozostaną  w pamięci na zawsze widzę w nich niebo pełne gwiazd a wśród nich i tą najjaśniejszą na Kasjopei  świecącą tylko dla ciebie dodającą ci blasku   byliśmy szczęśliwi   uśmiech był  radością duszy spragnionej  życzliwego spojrzenia które podarowałaś   szkoda że trwało to zbyt krótko   czy wystarczy aby myśli były w słońcu  na zawsze   chcialbym znów  zobaczyć szmaragdowe oczy...   1.2022 andrew    sięgnąłem pamięcią wstecz,  a dziś ... dziś jest dziś  jeśli ktoś się smuci ...  niepotrzebnie    czeka nie jedno piękne dziś …  
    • @hollow man przed chwilą skończyłam drylowanie wiśni    zaraz udam się na spoczynek 
    • @Gosława  Reniu, "czas [...] na wrzaski" i nobla za pokój i gościnność. Przecież wiesz, że wiersz mi się podoba.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Świetny tytuł.
    • wszyscy na ciebie patrzą   powiedz mi kim jesteś   wydaje ci się że jesteś centrum wszechświata   ty   a może się mylisz   może rdza która cię otacza   jest jedyną rzeczą prawdziwą   myślisz że jest zła   że zabiera ci ciało imię czas   a może właśnie robi z ciebie coś więcej   może rdza to diament   tylko jeszcze nie potrafisz go zobaczyć   skąd wiesz że to nie jest twoje błogosławieństwo   ktoś cały czas cię obserwuje   bóg?   wszechświat?   ty sam za kilka lat?   może gdzieś istnieje lepsza wersja ciebie   i patrzy jak znowu marnujesz ten moment   ale co z tego   jesteś tutaj   teraz   przynajmniej tak ci się wydaje   jesteś pewien?
    • @Poet Ka Śnij, Siostro.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...