Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dopisz w tytule maria i wszystko jasne. Dziecinada.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dopisz w tytule maria i wszystko jasne. Dziecinada.

"To jest miś na miarę naszych możliwości. My tym misiem otwieramy oczy niedowiarkom! Mówimy: to jest nasz miś, przez nas zrobiony, i to nie jest nasze ostatnie słowo!"
;)
Nie ma takiej żenady, która byłaby poza zasięgiem paropołetki...
Opublikowano

A panowie temu misiu mogą jedno - zrobić sisiu.

buziam, chłopaki. Nie siusiam, nie liczcie! Na tę okoliczność mam sympatyczniejsze towarzystwo.

:)))))))))))))

Para, cieplutko.

A figę!!!!!!!!!!!! "Bard" nie dotyczy kobiety! To o poecie z Wielkopolski! ;)))))))))))))))))))p

Dla pewności, żeby mi nikt nic nie imputował:

- bard - Współcześnie mianem bard określa się wybitnego artystę, wykonującego własne, literacko i muzycznie dopracowane utwory z towarzyszeniem instrumentu - zwykle gitary. (Za kol. Wiki)

- imputować - to zupełnie co innego niż "amputować" ;))))))))))))))))))))))))) (Bez kol. Wiki)

Opublikowano

Marianno,

brawo, za wiedzę. Następnym razem się poprawię:)

Oczywiście wiesz, że i Szymborska i Tuwim nie trzymali się dosłownie reguły gatunku...
Ale przecież nie o to, nie o to!

Chodziło o to, by mi "wskazać". Wskazałaś, dzięki, proszę link:

http://pl.wikipedia.org/wiki/Limeryk

a tu przykład limeryku Szymborskiej:


Z limeryków podhalańskich

Pewien baca w kurnej chacie

z owieczką żył w konkubinacie.

Ta beczy: "Ja to nawet lubię,

ale czy myśli pan o ślubie?

Bo jeśli nie, poskarżę tacie".


Liczmy:

1. 8 zgłosek,
2. 9 zgłosek,
3. 9 zgłosek,
4. 9 zgłosek,
5. 9 zgłosek.

Ale le le le le bardzo się cieszę, że tu wpadłaś.

Szkoda, że nie komentujesz mojego wierszyka, jeno sprawdzasz z formy,

ale tu takie maniery,
niemerytorycznie,
a w nery.

Cieplutko,

Para:)

Opublikowano

Dzięki, świetny pomysł.

Ja z kolei zaczęłam lekturę limeryku od Szymborskiej.
Później czytałam (i czytam) inne.

Obejrzałam dokument Kolendy - Zaleskiej (po śmierci Poetki).
Wyprawiła się do Limerick w Irlandii, żeby się znaleźć w geograficznej kolebce gatunku.
Po drodze (w samochodzie) dyktowała sekretarzowi nowe limeryki.
Tak więc za pośrednictwem TV zobaczyłam, jak Szymborska "na żywo" wymyśla limeryki;) Przeuroczo!

Pozdrawiam,

Para:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • ~~ Nie można mnie zwać małolatem - a jeśli ... już w pomyślunku ktoś przypnie mi taką łatę - no, niech tam ... brak mu szacunku ... Lat dziewiętnaście do setki winno powagą mnie zdusić - lecz czuję się młodzieńczo lekki i smak tej młodości wciąż kusi ... Tkwią we mnie góralskie geny - lecz te - z beskidzkich górali - gotuje się we mnie moc weny i wciąż pod tym piecem się pali ... Sparafrazuję tu Jerzego Stuhra - lecz nieco innym przykładem; bo kiedy już jestem góral - to muszę też dawać radę pisać do rymu co nieco ... Nie zawsze mi wychodzi - ale tu o to chodzi, że czasem człowiek musi... ...inaczej się udusi lub łepetynę rozsadzi... Więc trzeba sobie radzić!!! ... Nie można mnie zwać małolatem - a jeśli ... już w pomyślunku ktoś przypnie mi taką łatę - no, niech tam --- brak mu szacunku ... Jeśli to jednak tak wygląda ... ... nie będę udawał wielbłąda, ni rodzimego barana - to moja głowa ... pijana!!! ~~
    • @Benjamin Artur - @Berenika97 - @Posem - @Poet Ka - dzięki - 
    • @LessLove To kolejny świetny wiersz, który można odczytać na kilku płaszczyznach.  Na pierwszy rzut oka to wiersz o samej technologii, która jest "karmiona" przez 24h na dobę. Dla mnie to przede wszystkim odczyt artystyczny. Czarujemy słowem, jesteśmy tą "swawolną wróżką". Gorzka prawda jest taka, że AI jest wyzwolona od wiary w te czary. To "nie tylko słowa".   Pomimo tego dajemy z siebie wszystko od razu.   Uderza mnie przede wszystkim "cmentarz marzeń". Dla mnie to wskrzeszenie idei. Twórczość jest tym, co ożywia martwe idee. Ten bardzo dosadny  tekst odczytałam też w kontekście politycznym. Tu ściera się druga strona twórczości. Wybrzmiewa, że nie ma niezależności, bo zawsze jest admin, portal, a w kontekście wiersza - algorytm.   Wniosek jest taki: system jest karmiony naszymi pragnieniami, a my dostajemy jedynie chwilowe kurhany. Z innych odczytów kształtuje mi się tu wydźwięk samej wiary. AI jej nie ma. Jest maszyną, która nie czuje i nie ma duszy.   I tu pada prowokacja: "Tylko słabi wierzą?"  -  Wiara jest prawdziwa. Jej się nie da wygenerować. Myślę też, że całość ma wydźwięk społeczny. Bo scrollujemy. To o topieniu smutków. Chcemy stworzyć coś, co będzie zapamiętane. To tworzenie własnych, spichrzowych pomników.   Może mniej trafnie, ale dla mnie odczyt jest taki, że budujemy na słabym podłożu. Ono jest nietrwałe.   Wiersz wbija " szpilę " na wielu poziomach. Jest tu przede wszystkim prawda, ale i sarkazm i ironia.  Każdy odczyta go własnymi myślami. Dziękuję
    • @Wal Pomysłowo! Pozdrawiam :-)))
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dziękuję. Również pozdrawiam. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...