Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Irracjonalny

Krzysztof_Kurc
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Krzysztof_Kurc

Krzysztof_Kurc

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

dzisiaj zegarmistrz miał więcej czasu dla mnie
i pokazał mi zimne plamy
na kopercie złotego zegarka z dewizką
znikają kiedy słońce jest spokojne


zrośnięty stopami z własnym cieniem
mocniej przylegam do ziemi w każde południe
słyszę przydrożną kołysankę o kroplach mleka
z piersi matki

czas waży więcej gdy staje się dotykalny
mechanizm kół i jego niedoskonałość
ale na nic wskazówki w obracającej się historii
gdy gnomony upadają

Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano

Pierwsze dwa wersy widziałbym bardziej zdecydowane i uporządkowaną 1 strofkę:

"dzisiaj zegarmistrz miał czas
pokazał zimne plamy na kopercie złotego zegarka
z dewizką znikają kiedy słońce jest spokojne"

maria_bard

maria_bard

Opublikowano
Opublikowano

Krzychu...a jakby tak troszkę wykrócić ;-)
Ot, tak:


dzisiaj zegarmistrz miał więcej czasu
pokazał mi zimne plamy
na kopercie złotego zegarka z dewizką
znikają kiedy słońce jest spokojne

zrośnięty stopami z własnym cieniem
mocniej przylegam do ziemi w południe
słyszę kołysankę o kroplach mleka matki

czas waży więcej
gdy staje się dotykalny niedoskonałością
na nic wskazówki historii
gdy gnomony upadają

przepraszam. czy przesadziłam? nie...to sympatia do świetnego wiersza. Elka.

Ania_Ostrowska

Ania_Ostrowska

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



1) i "dla mnie" i "mi" wydaje się za dużo - zrezygnowałabym z "dla mnie"
2) "własnym" też moim zdaniem nie jest konieczne, z kontekstu wynika, że nie moze chodzić o inny
3) "krople mleka" wydają mi się okropnie zużytym określeniem, może dalyby się zastąpic czymś, co bardziej szturchnie wyobraźnię?

Pamiętam ten wiersz. Wówczas zagadały do mnie inne słowa, dziś inne. Sprawdzę jutro :) Pozdrawiam - Ania
Krzysztof_Kurc

Krzysztof_Kurc

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



1) i "dla mnie" i "mi" wydaje się za dużo - zrezygnowałabym z "dla mnie"
2) "własnym" też moim zdaniem nie jest konieczne, z kontekstu wynika, że nie moze chodzić o inny
3) "krople mleka" wydają mi się okropnie zużytym określeniem, może dalyby się zastąpic czymś, co bardziej szturchnie wyobraźnię?

Pamiętam ten wiersz. Wówczas zagadały do mnie inne słowa, dziś inne. Sprawdzę jutro :) Pozdrawiam - Ania


Hm..."dla mnie" może i tak.
"Własnym" wynika z kontekstu ale....
Natomiast "krople mleka" są czystym nawiązaniem do mitologii i wydają mi się niezbędne w tym tekscie.
Pozdrawiam Krzysiek

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Mitylene
      Milcząca miniatura

      Przez Mitylene · Opublikowano

      @violetta wiosna- najpiękniejszy czas:) 
    • Wędrowiec.1984
      Perun

      Przez Wędrowiec.1984 · Opublikowano

      @Berenika97 Świetne! Swego czasu studiowałem np. celtyckie klimaty. Skończyło się wierszem o druidach.   Bardzo lubię takie pisanie, a jak jeszcze jest ładnie zrymowane, to tym bardziej. Poza tym, są tutaj, nie wiem jak to powiedzieć, elementy poetyckiej tajemnicy. Bardzo mi się podoba.
    • Berenika97
      Perun

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      To był czas gromu, z niebios uderzony, gdy niebo pękło pod biczem płomieni. Świat stanął nagle, blaskiem oślepiony, w huku uderzeń świt ziemię odmienił. Dąb wyrósł z wiary, porośnięty siłą, na szczytach wzgórz, gdzie srogie wichry gonią. To, co się w lęku przez wieki ukryło, trwa teraz mocno pod Peruna dłonią. Tu nie ma trwogi, co nie jest już męstwem, ani milczenia, co nie brzmi wyrokiem. On karze zdradę i włada zwycięstwem, patrząc na ziemię swym surowym okiem. Niechaj topory lśnią na skraju świata, gdzie sprawiedliwość wykuwa się w huku. On jest tym prawem, co narody splata, cięciwą napiętą na gwiezdnym łuku.   Perun w mitologii słowiańskiej to najwyższy bóg, władca niebios, piorunów, burz, wojny i sprawiedliwości. Jako gromowładca, utożsamiany z siłą i porządkiem, był jednym z najważniejszych bóstw, często przedstawianym z toporem. Jego symbolem był dąb (męskie drzewo życia). Obraz wygenerowany AI  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Myszolak
      grzecznościowo?

      Przez Myszolak · Opublikowano

      Często się w ogóle nie myśli o tym że jedno słowo może komuś zrobić dzień :) Tyle razy zdarzyło mi się chcieć powiedzieć komuś coś miłego ale powstrzymywała mnie myśl że przecież to drobnostka, wypowiedzenie słowa nic nie kosztuje, nie sprawia żadnego wysiłku więc dlaczego miałoby być wartościowe? Ten wiersz będzie dla mnie przypomnieniem żeby jednak mówić :)
    • Wędrowiec.1984
      Kusaki

      Przez Wędrowiec.1984 · Opublikowano

      @Gosława Dawno u Ciebie nie byłem. Przepraszam, ale nie mam po prostu kiedy czytać każdego z moich ulubionych autorów. Powiem zaś jedno: ludowości można się od Ciebie uczyć bez końca. Nie znalem legendy, opisanej w wierszu.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...