Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano


zacięłam się kartką do krwi
pobazgrałam swoje i tylko swoje
palcami jak pieczątki stawiam
sobie wymogi aż takie cierpkie
wstawię kwiaty do wazonu i poczekam
który pierwszy zwiędnie może ten
a może wszystkie jeden po drugim
taki los natury żywej czy martwej
ciekawe co ucierpi pierwsze
ja czy pisanie bo pióro nie gęsie
ja nie poetka tylko wierszokletka
zapisałam co w myśli miałam
czy zdążę to kolej rzeczy pokaże
pokarze za napisane z serca
poezja to duszek ulatuje zostaje
zostanie na poplamionej odciskiem


Opublikowano

Proponuję rozszczepienie przez pryzmat czyli na strofy. Będzie przejrzyściej a tak polepiło się. Poz.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Krytyku nic się nie polepiło , wers wiąże sie z wersem....jest na biało , , a myslałam ,ze odniesiesz sie do tresci ,a nie formy!
Pozdrawiam!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Wojena, wierszo -kletka , pisze co mi w duszy ...!
A cała reszta i tak , kto zechce poczyta !
Może nabierze dystansu?
Pozdrawiam!
Ja
Opublikowano

Mirku , dziękuje ,ze poczytałes i odniosles sie do pisania!
Te kartki to metafora .....!
Nie wszyskie rany się goją,,,a jak już to zostają blizny , które nie pozwalają zapomnieć ....!
Pozdrwiam!
Ja

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @viola arvensis   Wioluś. Twój wiersz mówi mi o byciu pragnieniem. o byciu ogniem, który wie, że może spalić ,  a mimo to chce trwać. czytając mam wrażenie, że oddycham  szybciej,  jakby naprawdę ktoś stał na granicy snu i świtu, nie chcąc puścić tej jednej, ostatniej chwili bliskosci. jakbyś powiedziała ze jestem błędem w Twoim systemie, ale błędem, który płonie. Wiolu. przyszłaś ze swoim wierszem i przyniosłaś słońce. w świecie poezji zaświeciło one też. pięknie zaświeciło.  
    • @Berenika97 Kiedyś pisałam wyłącznie rymem i wiem ile to 'kosztuje'  Zważywszy na szalę zamiłowań do pióra, cenię wyżej takie pisanie i pewnie tak mi zostanie, co nie oznacza, że jednak 'skręcam' i próbuję innych dróg. A Jacek Suchowicz pewnie mi tego nie daruje :)       
    • @Natuskaa   Piękna metafora strategicznego myślenia. Kruk kontra gołębie - to pokazuje różnicę między planowaniem a chaosem. To pytanie na końcu zmusza do myślenia. Kiedy wytrwałość staje się nadmierną ostrożnością. Świetnie  prowadzisz od obserwacji natury do filozoficznego pytania.  Pozdrawiam. 
    • Ta miniatura ma swój kolor.    pozdrawiam 
    • Bardzo sugestywny i niepokojący obraz — zimowy pejzaż przechodzi tu płynnie w ludową, niemal groteskową wizję śmierci. Podoba mi się sposób, w jaki sacrum miesza się z codziennością: karczma, rynek, tłum i symbolika zaświatów tworzą razem ciężki, filmowy klimat. To wiersz, który bardziej się przeżywa niż tylko czyta — zostawia w głowie surowy chłód i dużo przestrzeni do własnej interpretacji. Pozdrawiam :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...