Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

mówiła do niego
drwiąco i z niesmakiem
ornitolog wielki
ale z małym ptakiem

on na to spokojnie
z uśmiechem odpierał:
moja droga żono
zmień słowny arsenał


i dodawał również
że to była wpadka
bo nie ptak jest mały
tylko wielka klatka

Opublikowano

[u]Do:[/u]

Sylwester Lasota

Schemat jak schemat ważne, że się spodobało. :)
Pozdrawiam:)


Roklin

Miło mi, że wprawiłem w dobry humor. O to chodziło.
Pozdrawiam.:)


cezary dacyszyn

Witaj Cezary.
Dziękuję za czytanie i pozytywny komentarz.
Lepiej temu znajomemu fraszki nie pokazuj. :)
A co do prezydenta USA - to Ty nie wiesz ile? ;)
Przecież to proste: Oba-ma. ;)))))))))))
Pozdrawiam.

Opublikowano

Duks, przesłanie wierszyka zawarłeś już w tytule.
Treść żartobliwa z założenia, wywołuje uśmiech, ale abstrahując od przytoczonego "obrazka" trzeba przyznać, że kwestia spojrzenia może być w różnych sytuacjach zarówno usprawiedliwianiem siebie, jak i nobilitacją innych itd. itd., zawsze jest jakieś "za bardzo" przechylenie w jedną stronę. I czy można patrzeć na wszystko z boku, z międzystron, z czystym obiektywizmem? Podjąłeś temat "spojrzeń", wart rozwinięcia i refleksji, tutaj ujęty w formie fraszki, więc skupiając się na takim jego charakterze i uśmiecham się w myśl założenia, za lekki ton i humor. :)

pozdrawiam serdecznie,
in-h.

Opublikowano

[u]Do:[/u]

teresa943

O matko, aż tak? No cóż ... trudno.;(
Dziękuję Krysiu za pozostawiony ślad:)



Kaliope X.

No proszę, taka analiza. Przyznam, że się nie spodziewałem. Ale oczywiście przeczytałem "od deski do deski". Dziękuję za czytanie i tak obszerne podejście do tematu.
Pozdrawiam :)))

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


http://www.facebook.com/photo.php?fbid=464356983575845&set=a.132437303434483.21717.131603483517865&type=1&relevant_count=1

hihi, dobre!!!!!A to radzę pokazać tej co narzeka :):) z pozdrowieniami
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



No no... tylko bez takich... ;))))
Proszę nie mylić Podmiotu lirycznego z autorem.
Ja jestem całkowitym przeciwieństwem peela.
Tzn. mały (nie wzrostem) ornitolog ale z...
A co... co mi tam... I tak nie sprawdzicie. ;)))))))))))

A tak poważnie, dziękuję za pozytywny odbiór.
Pozdrawiam.:)

Opublikowano

Przychodzi facet do lekarza (do rejestracji) i prosi:
- proszę mnie zarejestrować do... no, do tego... o, kurka, zapomniałem:(
- niech się pan zdecyduje. Do jakiego lekarza???
- do... do... ornitologa!
-hmmmm, rozumem, ptaszek pana boli.

A fraszka - przednia.
Tak to bywa: Ptaszki kochają wolność, ale "wielka klatka" - to już nie!
;)))))))

Pozdrawiam,

Para:)

Opublikowano

Dobre :)
To teraz jak by co, to będę wiedział, do jakiego lekarza się udać. :)))

A za tak pozytywną ocenę fraszki bardzo dziękuję.
Pozdrawiam Aniu.:)


Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zamierzona dominacja formy nad treścią wypowiedzi. Forma jest ważnym i samoistnym celem u ciebie - w tym wierszu.   1. Każda z 7 pierwszych linijek jest złożona z dwóch samodzielnych elementów.  2.W lewej kolumnie wiersza "połówki wierszy" wchodzą ze sobą w rymy i rytmy. 3. Dwie ostatnie linijki tworzą puentę, osobną całość, refleksję podmiotu lirycznego. Pzdr  
    • i nadchodzi ta wiosna w której słychać ptaków liryczny śpiew wiosna ta kolorem drzwi odmłodzi co otwiera na oścież wiesz niebem ona taka kobaltowo pycha taka schludnie całkiem miła a na powitanie ciebie mocno znowu radość w wiosny łyk w blask polubiła ta wiosna to zimy jak co roczne zapomnienie to czarodziejskie nowo to miłosne odmłodzenie wszystko kwitnie no i łąki też w końcu swą piersią zaśpiewają bo serduszkiem promienie słońca tudzież nas witają będzie piękny kwiecień no i rodny złoty maj dorodny w las kotek mi tu ładnie teraz proszę aby graj lecie głodny będzie dużo kwiatów naj tych nośnych ulic drzewach i ptaszyny co mi raj doraźnie dłoń podgrzewa a w marcu jak w garncu coś się jakby poruszy rzucimy marzannę no i sen o wiośnie się nam wzruszy to ten który nosiliśmy tej zimy ochłodzeni a on rodnym okiem bladym świtem świat nasz w końcu zmieni jeszcze kaczeńce się podniosą w tych młodych miłosnych glebach jeszcze wierzby zapłaczą w letnich podniebnych siewach jeszcze Krokusy i fiołki olśniewają swym dorodnym plonem wiosennie woń dobywają jeszcze Tatry pokażą swą złotą wiosny naturę co zboże blaknie miłości w lecie które zwierzyna odrodzi się z zimowego zapomnienia wszystko rozchodzi się bez trosk do życia i zwątpienia bo te liście które brodzą potem będą sobie ssać to co było deszczem co im można było latem grać na fortepianie i na mandolinie i akordeonie ta wiosna tak szybko nie minie ona płonie
    • @Charismafilos mam wierszyk ale się w jęzor ugryzę

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Idę spać bo mnie tu bałamucisz  Dobranoc Dawid i nie siedź za długo bo Cię oczy będą bolały
    • @Gosława i w te słowa ją nieśmiało klecić mowę swą wspaniałą Skoro już mnie panienka tak bez gaci zobaczyła I tak miła dla mnie raczyć była Przyjmę i zapaskę i pantalony ale tylko od mej przyszłej żony ;)
    • @Charismafilos a że gosposia morowa baba była to do czyszczenia gacie poprosiła  W zamian zapaskę dała i pantalony  A malarz stał jak urzeczony

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...