Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Modlitwa próżna

Natalia Irlandia
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Natalia Irlandia

Natalia Irlandia

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Przepraszam Cie Boże

za dorosłość zbyt dziecinną
za niecierpliwość zbyt spokojną
za łzy które sie śmiechem przelały
za sekundy w których rozum spał
za te godziny które sama zabiłam
za wieczory i poranki w samotności

Wybacz mi Boże
że dni trwonie
życia unikam

Dziekuje Ci Boże
za to że czas bardzo powoli zabija
za nadzieje która ciagle jest żywa

  • 2 miesiące temu...
  • 6 miesięcy temu...
Cody

Cody

Opublikowano
Opublikowano

bardzo, ale to bardzo Twardowskie, przynajmniej w moim odczuciu. faktycznie nie widze sensu zmian, kiedy wiersz moze nie jest perfekcyjny, bo czesc uzytych symboli jest znana od dawna, ale ... modlitw nie powinno sie komentowac.

pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Devimon
      Modlitwa o Dobrego Męża

      Przez Devimon · Opublikowano

      @EsKalisia Doskonale przedstawiony autoportret kobiety zmecząnej byciem  Perfekcyjną Panią domu
    • Devimon
      Klejnoty Faraona

      Przez Devimon · Opublikowano

      @Konrad Koper Podsumówując, głupota materializmu.
    • Devimon
      Piekło

      Przez Devimon · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Żadnego zaskoczenia. Piekło jest dokładnie takie, jak mówili. Autor nie próbuje go unowocześniać. 
    • Stukacz
      Tęsknica

      Przez Stukacz · Opublikowano

      Okiem ciemnym, zamglonym – mierzę granice Namiętnie lecę – zachwycony tajemnicą Lecz pocałunków w słowa nie zmienię, nie przeliczę Moja najdroższa Tęsknico   Śladem Twoim, z grzechem, z jękiem, z rozpaczą Przez westchnienia, w głąb najgłębszych czeluści Tam, gdzie tylko serca zranione zobaczą To co boli, co dusi   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny   Zawiedziony zawrócę, bo zbyt wiele, za dużo Serc ludzkich złudnie wabi mnie i nęci Choć nic, a nic w rachunku nie służą A dusza ich dotykiem w dal nie odleci   I znów muszę uciekać, rankiem obudzić I tęsknić, żale urojone w sobie studzić I czuwać poroniony w próżnym zadumaniu W blasku księżyca – w zakochaniu   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny   Rachuję więc z pogardą – kochającą Ciebie I liczę myśli w nicość próżno spadające Choć ledwo w nich widzę – zakochanego siebie To słyszę, jak serca w samotności konające   I znów muszę uciekać, rankiem obudzić I tęsknić, żale urojone w sobie studzić I czuwać poroniony w próżnym zadumaniu W blasku księżyca – w zakochaniu   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny
    • Stukacz
      Koszmary

      Przez Stukacz · Opublikowano

      @karenka to taka próba pracy nad warsztatem ;) dziękuję za komentarz @Berenika97pracuję nad Echo ;) @Leszek Piotr Laskowski @Poet Ka @violetta @.KOBIETA. Dziękuję Wam!

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...