Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

chcę żebyś ciągał mnie za warkocze
ty który nie istniejesz
ja która nie mam warkoczy
chcę żebyś zatańczył ze mną w tajemniczym ogrodzie
ty który nie wierzysz w magię ogrodów
ja która nie umiem tańczyć
chcę żebyś patrzył mi w oczy
ty który jesteś nie widomy
ja która ci tego nie powiem
chcę żebyś ukazał mi odrobinę nieba
ty który jesteś nieszczęśliwy
ja która boję się szczęścia
zero zgodności
zero zrozumienia
zero zażyłości
lecz nieskończone ilości miłości
ale chyba takiej wyimaginowanej

Opublikowano

proponuję warsztat.
wyimaginowana miłość jak i pojęcie o wierszu. forma okropna, a treść niespójna. zero: zrozumienia zgodności zażyłości to ma być wiersz o miłości czy o czym?
zachwyt Aniołka nielogiczny.
wiersz musi mieć treść, koncepcję, przekaz, formę.
ps. niewidomy - łącznie.
pozdr.

Opublikowano

Gosiu, w warsztacie - gdy wiersz jeszcze nie gotowy, najbardziej
możesz liczyć na pomoc.
Ja bym tego wiersza tak zupełnie nie skreślała, ma sporo zawartych fajnych myśli, choć do samej formy można mieć zastrzeżenia.
Ja Twój wiersz odczytuję tak:

'gdybyś ciągał mnie za warkocze
ty który nie istniejesz
ja która nie mam warkoczy

tańczyłabym w tajemniczym ogrodzie
choć nie wierzysz w magię ogrodów
a ja nie umiem tańczyć

chcę żebyś patrzył mi w oczy
ale jesteś niewidomy
lecz ci tego nie powiem

dotknijmy razem skrawka nieba
boś nieszczęśliwy
a ja tak bardzo boję się szczęścia'


Możesz z tego skorzystać, lub nie, ale nie rezygnuj z pisania,
doskonalimy się wszyscy i wszyscy mieliśmy podobne początki.
Bardzo proszę pisz dalej, chętnie znów coś przeczytam,
serdecznie pozdrawiam
- baba

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zrozum   Nie przesadzaj zdrowych drzew, życiodajnych: dojrzałych - korzeni, ujrzysz tylko martwy krzew,   miną długie lata nim podrosną, a odrosną wśród przeszłości cieni, miną długie lata nim przerosną    żywe rany - cichy gniew, ciernistych: słów - kamieni  i ślepej śmierci śpiew...   Łukasz Jasiński (luty 2026)  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Nata_Kruk @Nata_Kruk Dzięki za uważne czytanie .                                                                                                   
    • "Sędziwe lata" Lubię poranki i rodzący się świt, gdy dzień otwiera swe świetliste bramy, bo w każdym z nich odwieczny tętni rytm, którym ku życiu nieustannie zdążamy. W bezkresie galaktyk, pośród gwiezdnych mgławic, jakże niezmierny jest wszechświata stan! Ileż światów zdołał czas już pozostawić, ile początków skrywa wieczności plan? Cóż jest prawdą, którą przyjąć nam wypada, gdy dzieje własne próbujemy pojąć sami? Jesteśmy ledwie pyłem, co się osiada na brzegu wieczności pomiędzy światami. Codziennie, niczym Syzyf, trud podejmujemy, pchając pod górę głaz marzeń i nadzieje, i choć kres drogi przeczuć nieraz umiemy, wciąż serce ku przyszłości ufnie się śmieje. Bo żadne życie nie kończy się spełnieniem, nie ma pożegnań, które niosłyby ukojenie, gdy ciało ustępuje przed przemijaniem, a duch odchodzi w nieznane przestrzenie. Dlatego żyjmy pełnią każdej chwili, tu, gdzie los nas postawił, pod niebem i słońcem, byśmy w godzinie, gdy będziemy odchodzili, mogli rzec: „Żyłem naprawdę” — nim nadejdzie koniec. Bo czas, choć cichy, niestrudzenie naprzód kroczy, nie pytając nikogo o zgodę ni o zdanie, a sędziwe lata przychodzą jak nocą mrok głęboki, nim człowiek zdoła pojąć ich przybywanie. Leszek Piotr Laskowski
    • @Poet Ka Dla mnie to takie otwieranie i zamykanie kolejnych szuflad. Od zewnętrznych uczuć do wewnętrznych. Te szuflady są o tym, co chcę pokazać światu, a co zostawiam dla siebie. Cały wiersz jest drogą, by dojść do słowa "milczenie". Osobiście odbieram to jako ten moment, w którym brakuje słów na tłumaczenie. To nasycenie jest stanem, milczenie nie zniekształca. Pozdrawiam serdecznie 🪻🪻🪻
    • Dziękuję Pani bardzo. Pozdrawiam. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...