Meandry losu

[Anna N.]

Nie mogłem zrozumieć, lecz zapamiętałem
puchar linearny trzymany spojrzeniem,
jej apoteoza wyrażona ciałem,
czar chwilą nasycił zgłodniałe marzenie.

Już wiem że przygaśnie światło w pięknej bramie,
rozchyli pozornie swe podwoje ramię.
Gdy wrócę do miasta, usłyszę głos kata
w plebejskim pokłonie - persona non grata...

[Pomyłek_Stokrotny]

Płynnie i fajnie się czyta.
"jej apoteoza" nie bardzo kojarzę do czego.
Wchodzi mi w klimat antycznej Grecji i sądów skorupkowych.
Historia wypisz-wymaluj Tukidydesa;)
Pzdrawiam.

Tylko moja wariacja interpretacyjna;)

[mefisto35]

Masz rację Pomyłek tą apoteozę bym wymienił bo czasu nie ma na szukannie znaczenia tego słowa. Reszta jest ok i rymy konkretne i rytm porządny;-)

[aluna]

Czytałam w warsztacie, ale widzę, że zmienilaś, i to na dobre!
Ta apoteoza ...rzeczywiście obiera posmak czytelnikowi, a szkoda wiem że trudno ,nie wszystkie metafory szczególnie w Twoim wierszu wcale ,a wcale nie takie proste!
Pozdrawiam!

[Mirosław_Niewierszyn]

Mówiąc szczerze, przywołał mi na myśl dwie osoby: Sokratesa i Jezusa z Nazaretu. Trochę ten puchar linearny zwodzi, bo kojarzy się z ceramiką wstęgową, czyli z okresem ok 5000 lat pne, ale jednak osobiście skłaniałbym się w kierunku tej drugiej postaci i opisu dokonanego przez kogoś obserwującego wydarzenia, np. przez któregoś z apostołów.

[Anna N.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No cóż, każdy ma prawo do swojej interpretacji... ale Grecja?
Dzięki bardzo))
Pozdrawiam

[Anna N.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

...................................................)))))))))))))))))))))))))

[Anna N.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No wiesz kochany, to akurat powinieneś ze szkoły pamiętać...)))
Dzięki)

[Anna N.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki bardzo za czytanie i uwagi, ale tutaj nie ma nic skomplikowanego. Jedynie myśli i uczucia autora jak w każdym zresztą wierszu.
Serdeczności)

[Anna N.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję za czytanie i komentarz)
Serdeczności)