Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

starannie mieszam swoje uczucia
od smutku i szczerego współczucia
po melancholię i refleksję
wysłuchać, pocieszyć, uwierzyć
nie ściągnę maski naiwniaka
usłyszę że jestem czuły
co tam
niech ludzie piszą jak mnie widzą
jak siebie chcą
w domu zmyję ten słodko-kwaśny sos
albo zbiorę w pudełko po Nivea
i tak zbylejałczeje

Opublikowano

pewnie, że nie zbieraj. słodko-kwaśne sosy są nietrwałe, jednorazowe jak aplikacja kolagenu czy jakiego tam jeszcze innego Q10 z niebieskiego pudełka ;)
może następnym razem, gdy pozwolisz się "utytłać" to jednak wmieszaj więcej słodyczy? może wtedy nie usłyszysz, ze jesteś nieczuły ;) i nie kolekcjonuj pudełek - trzeba żyć dalej :)

in-h.

Opublikowano

doprawiasz - dostrajasz się dla innych, ubierasz w refleksyjność, słodzisz w pocieszeniu, wysłuchujesz z dozą goryczy, wierzysz bez posmaku cierpkości etc... i co z tego? żaden "sos" nigdy nie będzie smakował jeśli nie zmyjesz tej papki - bo tylko wtedy nie zbylejałczejesz. i niech sobie piszą i mówią co chcą - bez sosu też smakuje.

zmykam. pozdrawiam,

in-h.

Opublikowano

I ja pryskam.
Tylko drąży mnie pytanie, czy jesteśmy prawdziwi "tutaj", czy "tam".
Tutaj wygodnie tworzyć bezkarne iluzje o sobie i pęcznieć z dumy nad sobą. Nic nie ryzykujemy.
"Tam" jednak potrawka w słodko-kwaśnym sosie.
Doranoc.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • To kredkami da się temperować inne kredki?
    • Szedł drogą cienia  w rytm cierpienia zasłaniał czernią kolory od promieni słońca był odosobniony Szedł cień drogą w mroku  ubrany w czerni otchłań Nie zna słońca i świata w kolorach Zawsze jest z nami czy może jednak nie cień tylko gdy światło oświetla ciebie jego ją ich tych tamtych i mnie  czy cień rzuca cień czy za cieniem też ciągnie się jakiś cień niewidzialny okiem jak ludz kie czy w cieniu cienia może być jakieś życie i szansa by jak róża wyrosła ubrana w sztuķę ciuchem poezja lub obraz  wiersz albo książka  muzyka piosnka  cień przy tobie wytrwale krok za krokiem zmierza jak się pozbyć cienia gdy umierasz to go już nje ma gdy przysypie trumnę ziemia  gdy popioly zapakują w urnę a cień został sam tam i kogo innego stalkuje wiecznie idąc z nim krok za krokiem dzień po dniu cieniu mój  mój prześladowco  czy ty byt swój zawdzięczasz ciemnym mrokom czy to słońca zasługa że jesteś tutaj dzisiaj jak wczoraj jak obyś dożył jutra i przekonał się że żyjesz gdy twój cień jest tutaj jak będzie aż urna aż trumna aż dusza wywedruje z tego opakowania ze skóry    wers który by poruszył by mógł się zdarzyć  zajęty głupotą własną ośmielam się marzyć  czyż marzenia jednak nie są od tego by się nie spełniać by mogły trwać jak nadzieja w nas żywa  choćby dusza martwa  to zdarza się pływać w myślach wśród rzeki miodu i mleka pełnej  bujanie w obłokach zupełnie  i niebieskie migdały jak oczy które na popiół zszarzały z latami  wypalone paczki  papierosów  blizny jak znaczki  karma znajdzie sposób  wypite flaszki kibel zarzygany o czym to ja aha   
    • @Nata_Kruk Dzięki. Ten wers miał właśnie nie domykać.
    • Prosto w twoje objęcia  Piękna damo ze zdjęcia! 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Kornel to nie Twoja liga, dlatego tracisz czas pod tym wierszem.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...