Nie oglądaj się w stronę Sodomy

[Ako]

Nie oglądaj się w stronę Sodomy
Wielu zginęło patrząc na upadek
Młodzi chłopcy o anielskich twarzach
I sercach wykutych w ciemności

Nie oglądaj się w stronę Sodomy
Mój bracie nie czyń tego
Nie podnoś reki
Nie czyń bezwstydu
Nie oglądaj się w stronę Sodomy

Tam rozkosz i przesyt
Tam grzech i ciemności
Tam żona Lota w słonych kajdanach
Nie oglądaj się w stronę Sodomy

Ale napomień mych nie zrozumiesz
Odwrócisz twarz i pójdziesz
Bo ciekawość jest największym przekleństwem ludzkiego rodu

Nie oglądaj się w stronę Sodomy
Nie patrz na tych którzy uwierzyli
Na Tomasza, Jana i Piotra
Na twych ojców synów i Braci
Na twe córki matki kochanki

Jesteś sam
Ludzie umierają w samotności

Nie szukaj ogrodów Babilonu
Nie szukaj Aniołów i Demonów
Ksiądz zakazał i basta
Ksiądz który zapomniał o zakazie

Aniele mój

Błogosławieni którzy nie widzieli a uwierzyli
Błogosławieni którzy umierają albowiem oni nigdy nie umrą
Błogosławieni

[Servus Suus]

Ave Ako!

Teraz mogę napisać, że wiersz jest dobry.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

oraz



są świetne.

Tematyka zła i zgorszenia podjęta w nietuzinkowy i nie nudny sposób. I to pytanie o świadomość, poznanie dobra i zła, zagubienie w świecie, pośród tylu nakazów genialne. Błogosławieni, którzy nie spytali.

Co natomiast bym proponował, może zrezygnuj z jednego: "nie oglądaj się w stronę Sodomy", w ten sposób, w tym miejscu:



Moim skromnym zdaniem wzmocniłoby to nieco ten fragment wiersza, rytmiczne powtarzanie zdaje mi się ten urywek nieco osłabiać.

I jeszcze drobna złośliwość, może by tak napisać "Braci" także z małej litery, podobnie jak innych członków ludzkiej familii.