Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano
rzeki płyną na pamięć - to fajne, ale skoro kursywa to nie wiem czy to myśl autorska.

"pozwołują" faktycznie nie brzmi dobrze.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


przysa bogu! przeczytałem: przywołują, choć stoi jak stało: pozwołują;
właśnie o tym mój wpis na forum: dlaczego umykają nam literówki;
i to jest święta prawda;
a wiersz?
początek płynie dobrze, zakończenie trochę rozmyte, jak obraz po kilku głębszych ;)
pozdr

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

          jacy z nich dzisiaj dorośli co chucie z miłością wciąż mylą nieznane słówko im "dosyć" i brną rujnując swą przyszłość   bywa że ślub i pierścionek wkrótce się nudzą zabawki przychodzi "miłości" koniec i płaczą "kochane" gagatki   Pozdrawiam
    • @aff Muszę to napisać mimo spodziewanego zaprzeczenia: wełniste, szorstkie niebo to ten sam przestrzelony czerep! Nic tych słów nie zagłuszy – nawet delikatność listka i energia słonecznego promienia. Przecież on prześwieca przez kość.   Przemawia do mnie kruchość natury oraz bezmiar cierpienia wśród drobnicy tego świata. Dlatego ten opis tak porusza. Subtelność przenika potworność. Perły rodzą się w błocie.
    • @Berenika97smutny i ładny...
    • @Berenika97 No ba ja autorsko uważam, że to dobra literatura tylko nie umiem na tyle przekonać co do tego świata zewnętrznego, żeby przynosiła mi ona korzyść :) 
    • @Berenika97 Każde słowo w tym wierszu poraża smutkiem, ale nie jest w stanie zabić nadziei. Czy dziecko wybaczy?... Nie powinno. Czy zrozumie? Spróbuje.  Jego mama będzie nosiła dwie blizny i podwójnie trudno będzie jej wskrzesić w sobie naiwność, siostrę nadziei i miłości,. Ale nie wolno przestać próbować, bo tylko miłość leczy rany miłości - Ona jest jedna i czeka na nich.    To pięknie napisany wiersz, ale nie forma go nam przyniosła. Pozdrawiam Serdecznie :-)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...