List z deszczu

[Bronisław Jaśmin]

oto co mi zostało - zamienić się w wodę
światło które ma misję przemyka o piątej -

- podróżując na gapę w rozsyłanych listach
które będą nowymi kierunkami świata

z postscriptum pozującym na biegun północny
o każdej porze do drzwi czas pierwszy zapuka

tyle że małżowina nie poluje na czas
a raczej na zające z gitary i warg

ja jestem przypadkowym turystą dla światła
który jutro zamieni mnie na inny hotel

świat coraz częściej długo stoi na dwóch nogach
w burzowych poniedziałkach deszcz jest szubienicą

na której wieszam myślą chmury w akcie zemsty
które potem mam ściągać z deszczu nie ocalę

ich dobrego imienia gdy spadną na ziemię
z wysokim ryjem potem obiję je piaskiem

bo jednak deszcz to nogi jak nie szubienica

[Anna_Para]

Bronisławie,
trochę za blisko jest "na której" i "które" z siódmym dystychu.
Zabrałabym też ostatni wers:)

Poza tym - bardzi mi się Twój wiersz. Pozdrawiam,

Para:)