Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

poezja przywiera do piersi jak usta mężczyzny
ckliwie bredzi biegnąc przez trawnik

wywraca się słowem bez dzielenia na sylaby
przybiera ciało chrystusa

panie ona chce tylko sprzedać się w środku czytelni
odsłonić uda jak dojrzała ladacznica
poczuć wolność

tym co umieją pozwala wejść w siebie

Opublikowano

Chrystus zostaje, z całym szacunkiem dla Niego, poezja też, kiedy ją wyrzucę, będzie zbyt wieloznacznie i nikt nie skojarzy tego z poezją, a mi nie chodziło o jakies erotyczne podteksty. Dziękuję za komentarze i pozdrawiam:)

Opublikowano

"poezja" ,"chrystusa" ,"tylko" - niepotrzebne ,ale zdaje się autorka nie wierzy w zdolności interpretacyjne czytelników.
Zamysł i wiersz "na tak".
Wkurza mnie to nowoczesne pisanie wszystkiego jak leci małą literą.
Mam takie wrażenie ,że wystarczy jak durnowate "esemesy" ogłupiają.

"ale ja sie nieznam"
pozdr

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Z tego co widzę, to wiersz napisany jest samymi wielkimi literami, tylko krój czcionki jest kształtu małych liter. A przynajmniej komu mało, to zawsze sam może sobie powiększyć litery (komputer ma takie możliwości, nawet jeżeli nie ma takiej opcji). Pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Ciekawa gra.
Tytuł jest nie ten. Pierwszy wers niepotrzebnie chyba rozbudza wyobraźnię tak mocno w jedną stronę (ten motyw o wiele bardziej wyrafinowanie pojawia się w "udach").
Ostatni wers powinien być złamany, może: pozwala / wejść?
(nb. ta myśl z pointy przypomina mi maksymę Septimusa cytowaną przez P. Quignarda).
Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Trollformel   Fajnie grasz temperaturą - dosłownie i metaforycznie. Tu są obrazy i emocje osoby, która balansuje między odrętwieniem a pragnieniem ciepła.
    • Dziś czekam, aż przyjedziesz i zostawisz krwawy ślad   twoje sny to podróż przez noc z tajemnicą   i ten system totalitarny który może być dobry gdy rządzą odpowiedni ludzie   czasem myślę, że nikt nie jest dobry   jedno wiem na pewno jeśli nie pójdę drogą w dobrym kierunku znajdę się w piekle.  
    • @Benjamin Artur   Piękny, wielowarstwowy utwór. Połączenie ojcowskich rad z imionami siedmiu dam z "Dekameronu" Boccaccia to bardzo oryginalny pomysł! Lauretta, Fiammetta czy Pampinea stają się tu nie tylko postaciami, ale drogowskazami i uosobieniem życiowych mądrości. Bardzo erudycyjny, a przy tym niezwykle poruszający wiersz.  Świetny! 
    • być sobą czy udawać że się nim nie jest cholera wie co jest racją   być sobą czy głupa palić myśląc że i tak to nie ma sensu   być sobą czy się żalić że świat i tak jest do dupy   być sobą czy nie to jest pytanie które męczy jest trudne   być sobą czy się dziwić czemu życie nie zawsze na tak
    • Link do piosenki:     Uciekam z poezji, na ferie się wybieram Na tęsknotę za słowem uczucia zabieram Gorzkimi łzami będę płakał, będę milczał Bezsens cyfr porządkował, liczby obliczał   Uciekam w świat ładu, porządku, próżności Do krainy bez wspomnień, natchnienia, miłości Do znudzenia swoją pamięć będę ćwiczył Dopóki nie zapomnę com wykonał, obliczył   Bo wrócę w poezję, wrócę w baśnie, bajki Wrócę w błękity, w kwiaty: niezapominajki Wrócę w rym trafny, w rytm, w melodię Wrócę zanim: odszedłem – moje serce powie   To prawda, że odchodzę, to prawda, że tęsknię Lecz szereg cyfr jak topór marzenie zetnie I tak samą poezją brudnej duszy nie umyję Może nakarmię serce  – lecz nie po to żyję   Nie tylko serce spragnione krwi i spełnienia Żołądek jak ja słów – pragnie jedzenia Więc dla poezji i wierszy – marnych może Pieniądz co nieco zmieni i żyć pomoże   Bo wrócę w poezję, wrócę w baśnie, bajki Wrócę w błękity, w kwiaty: niezapominajki Wrócę w rym trafny, w rytm, w melodię Wrócę zanim: odszedłem – moje serce powie
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...