Poza Gniazdem

[Liryczny_Łobuz]

Przygarbiony, na ugiętych nogach, włochaty
Tropiąc kolejną ofiarę - zmęczony legł
Leżąc patrzył i patrzył w gwiazdy
Które swym blaskiem wypaliły w jego sercu
Pierwsze Pytanie

I już nie oddały Światu

A gdy teraz rozejrzał się - jęknął
Porażony ogromem Obcego

* * *

Potem, w ciemnościach wymyślili Boga
Bo czy można żeglować bez kompasu?

* * *

Pod Jego wszystkowiedzącym okiem
Zaczęli z bezczynnie leżących kamieni
Wznosić nowy Świat - Cywilizację

Następnie wykluli w niej dla siebie
Wiele, wiele jednookiennych cel
Z których słychać wieczny tupot

Lub wieczną ciszę ...... to cele tych
Którzy nadal wgapiają się w swój wycinek nieba
I znowu to oni są naszą nadzieją ...

[Liryczny_Łobuz]

Kochani -proszę o wyrozumiałość :)
Ten wiersz wygrzebałem dzisiaj, był zakładką w jakiejś starej książce. Napisałem go dwadzieścia kilka lat temu, a teraz mogę go umieścić na tym Portalu.

Pozdrawiam - Stary Łobuz

[aluna]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Woj Marku jakiś był mądrala ooooooo!
Jak już napisałeś mogłeś skorygować te pchły ( gwiazdki), i po co te wielkie litery oo!
Ale zamysł wskazywał że będziesz pisał , zastanawiam się jeszcze dlaczego" poza", przecież jesteśmy "w".
Pozdrawiam!

[Liryczny_Łobuz]

O nie Haniu - nie byłem wtedy " mądralą" ale po prostu byłem przemądrzały :) I uważałem, że to ja odkrywam wszystkie Prawdy o Świecie.
Na szczęście życie to niezły nauczyciel i teraz cieszę sie z tego że "wiem-że nic nie wioem" !
I jeszcze tyle (ile?) przede mną dni do odkrywania (także od zmierzchu do świtu :))

Dziękuje za korektę, ale jak wiesz nie lubię zmieniać raz już napisanych wierszy. Bo tamta jedność czasu i miejsca - to se ne vrati!

Buziak na Dzień Dobry - M.

PS

A tytuł "Poza gniazdem" miał sugerować moment kiedy zwierzę zmienia się w człowieka i na zawsze opuszcza gniazdo-przyrodę . Teraz nie jest już częścią środowiska. To środowisko postrzega jak coś obcego - i stara się je (zwierzęta tak nie rozumują) zrozumieć - stąd konieczność sojusznika w postaci Bogów czy Boga.
To właśnie pierwsze amulety stworzyły człowieka, który zaczął się "zastanawiać".

A teraz - końcówka wiersza - inni szukają wyjścia z Cywilizacji, która z kolei niszczy Świat ... tak wtedy "rozumowałem" :))

[Ewa_Krzywka]

********:)+

[Liryczny_Łobuz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jakże cenna u kobiety - lapidarność wypowiedzi!

Dziękuję ( w imieniu "tamtego" młodzieńca) z Plusik :))

Marek