Wahadło Foucaulta
-
Ostatnio w Warsztacie
-
Konrad Koper 5 087
Podkręcił wąsiska,
z jego oczu błyska.
Rozrzucił : sznurki, kłębki, nitki.
Rzucił na dywan: swetry, koszule, skarpetki.
I niestety dokumenty.
Chciał wejść do komnaty,
porcelana jest wszędzie.
Zabroniłem szkodnikowi.
On łapę na klamce kładzie.
Zasłaniam drzwi, odpycham go.
Obrazić się jest gotowy.
Trudno zrozumieć niego.
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 43 odpowiedzi
- 881 wyświetleń
-
- 39 odpowiedzi
- 851 wyświetleń
-
- 30 odpowiedzi
- 634 wyświetleń
-
- 26 odpowiedzi
- 525 wyświetleń
-
- 25 odpowiedzi
- 610 wyświetleń
-
_Resized_20260530_200820.thumb.jpeg.2b87f05d796429cd801df0322039767a.jpeg)
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Gra-Budzi-ka Słodko-gorzka historia opowiedziana z ogromnym wyczuciem. Motyw Pink Floydów jako łącznika między ziemią a tym, co "gdzieś z góry", wyszedł genialnie. Jeśli tam w górze grają taką muzykę, to Jacek na pewno robi to głośno i bez przepraszania. Świetny tekst! Też bym się nie gniewała za Pink Floydów -
Przez Magda1973 · Opublikowano
Wycelował do mnie ktoś z telewizora Było wcześnie.Nawet nie wipiłem kawy Pomyślałem po co i dlaczego Nie umiałe znaleść sedna żadnej sprawy Zarzuciłem ciuchy jak z Dzikości serca Marynara wężem zasyczała Pomyślałem teraz slbo nigdy Zawołałem chodź tu do mnie mała Ref Będę gonić zawsze już za końcem świata Będę tańczyć w transie jak derwisze Będę krzyczeć żebyś usłyszała Będę spalać się byś zobaczyła ciszę Żul na ławce siedzi jak zaklęty A ja biegnę ulicami jak szalony Nie pamiętam przecież jak wyglądasz Świat niestety ma pieprzone cztery strony Moje serce rozsypało się od bitów Didżej życia payrzy na mnie z góry Piekło wabi ogniem tańca Rozpustnica Diabeł ostrzy sobie na mnie swe paxury Ref Będę gonić .... -
Przez Berenika97 · Opublikowano
@jjzielezinski Wiersz ma świetną dynamikę i marszowy, podnoszący na duchu rytm. Przeniesienie realiów walki do świata literatury - inkaust zamiast prochu, kartki jak okopy - wyszło bardzo obrazowo. „Pamiętaj, że w słowie ukryta jest broń” - ten wers jest kluczowy. Najbardziej porusza końcówka - przypomnienie, że piszemy, by ocalić duszę, i że ta twórczość nas przeżyje. Bardzo pokrzepiający utwór. Hejterzy nie mają szans z taką armią! :))) Super! -
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Benjamin Artur Bardzo podoba mi się to zawieszenie między przeszłością a przyszłością w pierwszej zwrotce. Wiersz świetnie oddaje stan, w którym pamięć chwyta się detali - skrawka sukienki, dźwięku głosu. Powtórzenia działają tu jak refren smutnej pieśni. Pięknie napisane, bardzo sugestywne. -
Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano
Witaj - Może jeszcze, w majestacie gór i jezior, w szumie wiatrów, roztańczonych w polnych łąkach, pośród maków, macierzanki i krwawników, własnej duszy, zagubiony szept się błąka. - pięknie zakończony wiersz - Pzdr.serdecznie.
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się