Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Diabelska oktawa

Marek Hipnotyzer
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Marek Hipnotyzer

Marek Hipnotyzer

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

uwerturę życia z tekstem o kwiatkach
śpiewam samotny, lecz naprawdę - nie sam
wygrywam na zdrowych kobiet pośladkach
cel swój teraźniejszy co dla siebie mam
słyszę w szumie kwiatów, widzę w uśmiechach
radość życia, którą mocno tak trzymam

choćby przyszły tajfuny, katastrofy
następny tydzień to mój pas startowy

jem świeże jabłko, widzę swoje życie
między czynnościami tymi różnicy
nie ma. Chyba, że to wy ją widzicie
Unikam przed sobą też tajemnicy,
więc kwaśny smak życia to nie odkrycie
schowane w podświadomości piwnicy.

komu niestraszne życia ciemne strony
ten choć umrze, będzie zadowolony.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Benjamin Artur
      Rusałka

      Przez Benjamin Artur · Opublikowano

      @Poet Ka może napiszesz kiedyś wiersz o sukience utkanej z żywiołów. Będzie dopełnieniem. Bardzo zastanawiający wiersz. Pozdrawiam
    • Berenika97
      Idea

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Poet Ka   Bardzo dziękuję!  Nie było takiej ideologii, która byłaby pozbawiona interesowności. :)  Serdecznie pozdrawiam. 
    • Poet Ka
      Rusałka

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Benjamin Artur dzięki serdeczne

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • Berenika97
      wnętrze

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Migrena   Twój wiersz to fascynujące, niezwykle mroczne i niemal kliniczne studium intymności, przekraczania granic oraz ostatecznego rozpadu tożsamości w kontakcie z drugim człowiekiem.   Ciało, w swoim biologicznym wymiarze, zostaje zredukowane i porzucone, znika skóra i jakby jesteśmy w tytułowym wnętrzu. Bohaterowie utworu poruszają się w sobie jak w „ciasnym mechanizmie”, który stracił swój pierwotny sens. Drugi człowiek jest opisany językiem fizyki - jest ciśnieniem, strukturą , która się wciska - i testuje wytrzymałość materiału (psychiki, duszy, ego). Niezwykła metafora "twoje "tu" i moje "tu" nakładają się źle powstaje trzeci punkt zamiast nas"- przypomina toksyczny lub obezwładniający związek z błędem - "trzeci punkt".   Końcowa część wiersza to opis całkowitej dezintegracji - „zatrzask który trzymał całość puszcza”. Fraza - „nie ma czego zamknąć” - to obraz absolutnego wyczerpania i otwarcia, w którym paradoksalnie panuje spokój.   Wiersz przedstawia stan psychiczny i emocjonalny przy totalnym zatraceniu się w drugiej osobie. Świetne! :) 
    • Poet Ka
      Idea

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Berenika97 gdzie nie wiadomo o co chodzi ... te działania podszyte interesownoścą nawet dobroczynność na pokaz!

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...