Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

No właśnie czemu? Wszędzie dobrze gdzie nas nie ma. przeczytałem z przyjemnością. Wyraziście odmalowałeś, Sylwestrze, właśnie to za czym tak tęsknimy wspominając dzieciństwo. Prostotę, jednoznaczność i poczucie bezpieczeństwa, beztroski. Pozdrawiam i "zapluszam"

Opublikowano

uparcie rymujesz :-) niech i tak będzie . Chyba wszyscy odczuwamy taką tęsknotę , a przynajmniej większość z nas . Ale życie posuwa nas w czasie , nie rozpieszcza , wręcz czyni oprawcami wydającymi na świat kolejne pokolenia , tylko po to , by też tęskniły ... ;-) No , ale skoro jest tęsknota - to dobrze świadczy o rodzicach . Zwłaszcza tych , którzy w genach przekazują nam poezję ;-)) Pozdrawiam serdecznie , Czarek :)

Opublikowano

Sylwku, po tylu komentarzach pełnych zachwytu, miło dołączyć osobiste gratulacje :)
ten wiersz zachęca, aby nie tylko tęsknić, ale "powrócić" do patrzenia na świat oczami dziecka, przecież ono jest gdzieś tam w głębi nas...wystarczy zacząć poszukać dobra i piękna nawet w pozornie złym człowieku a nasze serce zabije radością.
bardzo mądry wiersz i za to właśnie zapluszę :))))

serdeczności na dobry dzień :)))
Krysia

  • 6 lat później...
Opublikowano

Bardzo mi się podoba. :)

 

"Mamę przytulać, a pragnąc jej ciepła / naiwnie ufać, że chroni od piekła." Naprawdę chroni. To nie naiwność...

"za mało wiedzieć..." Tak, też tęsknię za tymi czasami, gdy wiedziałam za mało. Ale zawsze chciałam wiedzieć więcej. Jeszcze więcej. I jeszcze...

 

Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Stukacz piękna liryka miłosna, te "kaskady perłowe" w duchu poetów romantycznych
    • @AnieLa powiem słowami Jerzego Lieberta   Uczę się ciebie, człowieku. Powoli się uczę, powoli. Od tego uczenia trudnego Raduje się serce i boli. O świcie nadzieją zakwita, Pod wieczór niczemu nie wierzy, Czy wątpi, czy ufa — jednako —  Do ciebie człowieku należy. Uczę się ciebie i uczę I wciąż cię jeszcze nie umiem —  Ale twe ranne wesele, Twą troskę wieczorną rozumiem.          
    • @obywatel - "Wyjątkowo zimny maj jest- na Warmii jest gdzie jest gaj? Pięknie byłoby
    • @Migrena Czysty (brudny) Eros. Bardzo dobra realizacja tematu. Poetyka, jak zawsze u Ciebie, skrajnie naturalistyczna i technicystyczna, mało organistyczna - twoja rozpoznawalna licentia poetica.   Zaskoczę wielu(e) czytających, ale w tym wierszu narracja jest bardzo subtelna - jeśli odnieść się do Twojej metody opisu rzeczywistości. Oczywiście można odnieść wrażenie, że traktujesz akty schematycznie, zawsze jak starcie, agresję,  anihilację - z reguły, u ciebie, oczekiwaną lub inspirowaną przez kobietę.   Cóż, nie jest to seks tantryczny - który bardzo poważam, ani sztuka Kamasutry, który podziwiam... Ale tu nie miejsce na wygłaszanie "zdania odrębnego" w temacie. Różnie odczuwamy kobiety, kobiecość i seks - a erotyka jest ojczyzną kobiet, choćby się od tego mocno odżegnywały. Gratuluję, jesteś jedną z mocnych marek tego portalu. Pzdr.   P.S. /zamiast "rozrywa gwinty", dałbym "zrywa gwinty"/ @Alicja_Wysocka Alu, jesteś uosobieniem subtelnej kobiecości. Migrena będzie Ci zawsze trochę podpadał :-) Miłego Dnia.
    • @Krzysic4 czarno bialym Smaczne ,bardzo.  Starczy dla ...   Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...