Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

rozdarta dusza

Mariusz_Olkiewicz
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Mariusz_Olkiewicz

Mariusz_Olkiewicz

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

ale widocznie to tak ma być
że kiedy ciebie ciemna strona kusi
tobie zostaje tylko wyć
i choć czasami tęsknota Cię dusi
nie zrobisz nic

gdyż tak już jest powiedziane
nie dla Ciebie człowieku
to co zakazane
i tak już jest od wieków
nie zrobisz nic

Anna_Para

Anna_Para

Opublikowano
Opublikowano
tak widocznie musi być
kiedy ciemna strona kusi
zostaje ci tylko wyć
choć tęsknota drży i dusi
nie zrobisz nic

tak zostało powiedziane
nie dla ciebie to człowieku
co od wieków zakazane
tak zostanie po wiek wieków
nie zrobisz nic

amen

Serdeczności,

Para:)
Alina_Służewska

Alina_Służewska

Opublikowano
Opublikowano

nie warto wracać do tego co było
no chyba że chodzi o wiersze
bo życie jest mgiełką ulotną chwilą
nie ważne potem nic więcej

i lepiej żałować tego co się zrobiło
niż tego że się czegoś nie zrobiło choć można było

trzeba żyć pełną piersią
a nie o życiu śnić

no ale marzenia swoje
a życie swoje

plusk:)))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Poezja to życie
      Ptaki

      Przez Poezja to życie · Opublikowano

      Pochmurne lato  Kapryśna aura    A ludzi i tak tłumy    Tylko ptaki nie  Śpiewają już    Swoich miłosnych  Pieśni o 3 w nocy 
    • Leszczym
      Ból kochającej się pary poetów

      Przez Leszczym · Opublikowano

      Tego naszego nie rozwinęliśmy w coś poważnego, o właśnie, poważnego, a szkoda, a szkoda.   La Bastide, 23.07.2026r.
    • Kasjopeja.
      ***

      Przez Kasjopeja. · Opublikowano

      Biegnę szybko po lesie bez drzew, ratując wszystko,  co jeszcze jest.   Łapczywie chwytam ostatki żywota. Każdy zamykam w bez klamki wrotach.   Chronię jak potrafię, troszczę się o każde. Za głowę się łapię, jednocześnie je miażdżę.
    • Sylwester_Lasota
      Orzech

      Przez Sylwester_Lasota · Opublikowano

      Na pewno.   Pozdrawiam.
    • OstatniRomantyk
      Tragoedia Amoris Nimii

      Przez OstatniRomantyk · Opublikowano

      "Him never stopped loving her. But the pain it cause him was too much to live with but not enough to cause him to die."   "Tragoedia Amoris Nimii"   Historia ta o człowieku bez serca, Zbyt wrażliwa dusza to jego morderca, Miłość jego granic żadnych nie znała, Przez to ocean cierpienia poznała.   Dla niej poświęcił całość swej duszy, Przyjął klątwę, cierpienie katuszy, Był gotów dla niej spalić cały świat, Złoczyńcą zostać, by ocalić swój kwiat.   Ona kłamstwem pięknym go karmiła, Jego emocjami, sercem długo się bawiła, Aż w końcu pewnego, chłodnego dnia, Zdradziła go, rozbiła serce na dwa.   Jedno, wciąż miłością do niej wypełnione, Drugie nienawiścią splamione, skrawione, Z czasem w jedno znów się złączyły, Do swej mogiły zbyt szybko toczyły.   Stracił on wszystkie swe emocje, Nadzieje, zaufanie, życie beztroskie, Okrucieństwo nowym jego panem, Zło jego jedynym, wiernym fanem.   Ideały duszy jego wraz z honorem, W pustce były, gdy został potworem. Serce swoje wyciął i zamknął na zawsze, W skrzyni utopił, zapomniał prawdę.   Serce niegdyś do miłości zdolne, Kamieniem obrosło, już nie jest wolne, A pod nim do niego kłódka powstała, Po kluczu się tylko jedna myśl ostała.   A jaka w tym jest tragedia straszliwa, W tym jak skończyła jego dusza wrażliwa? Bez serca życie staje się przeszłości cieniem, Śmierć jego jedynym wybawieniem...      

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...