Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

****

Adrian_Janochowski
 Udostępnij
https://poezja.org/forum/utwor/133182--/

Rekomendowane odpowiedzi

Adrian_Janochowski

Adrian_Janochowski

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Na górze głosy na dole kosy
A tam na polu rosną wrzosy
Tam coś mnie dusi tam coś mnie ściska
A tam dalej widać wrzosowiska
Kolor wrzosowy delikatnych płatków
Nie to nie zapach bratków
Tylko wrzosowisk piękna woń
Jak piękna jest latem ta delikatna to toń
Wtem pszczoła na kwiatku przycupnęła
I nektaru trochę wzięła
Patrzę a tam mysz zabita
To lis ma obiad ruda kita
Wieczór nad wrzosowiskiem ciemny
Poszukać monety cud daremny
Lecz szczęścia szukać można tam
Gdyż to od wrzosowiska mam
Nocą też wielka wrzosowisk moc
Laski same się garną pod koc
Wrzosowisko już opuścić trzeba
I wtedy spadła kropla z nieba
Jest też na twarzy kropla mała
Co z łzawych oczu się wylała
Gdyż trzeba żegnać wrzosowisko
Lecz w sercu w głowie zostanie wszystko
Zasiane w duszy jako wspomnienia
Trzeba iść dalej Życie się zmienia

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
https://poezja.org/forum/utwor/133182--/
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • wiedźma
      Wyliczanka

      Przez wiedźma · Opublikowano

      @LessLove  fajna interpretacja,;) 
    • Berenika97
      Marta i Maria

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Aks   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :) 
    • LessLove
      Wyliczanka

      Przez LessLove · Opublikowano

      @Mel666 Cześć, z dawna nie czytan-na. Miło Cię sylabizować, mentalnie konsumować... Nawet pies=przyjaciel gryzie "dom", zamiast go chronić. Agresja i lęk, zamiast bezpieczeństwa i  poczucia wspólnoty. A Dom to po pierwsze mentalne MY. Dom to także świat, kraj. Dom to własna dusza duszy, która traci "podłogę" niszczoną przez "odwróconego" psa. Zgryzota ewidentna. Serdecznie Pozdrawiam :-)
    • Alicja_Wysocka
      Dwie kostki cukru

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Poet Ka, dziękuję :)

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Berenika97
      Neony

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Migrena   Bardzo dziękuję!    Dziękuję Ci za ten komentarz - to jedna z tych interpretacji, które mówią więcej o wierszu niż ja sama bym potrafiła. To przejście od miasta-miejsca do miasta-mechanizmu, ta myśl o noir jako metafizyce samotności, i wreszcie to spostrzeżenie o "nikt nie patrzy" jako paradoksie - że brak świadka staje się jedynym dowodem istnienia -  to dokładnie ten poziom, do którego chciałam dotrzeć. To, jak łączysz obrazy z głębszą refleksją o człowieku, samotności, istnieniu - to jest dokładnie ten rodzaj czytania, o jakim marzy każdy piszący. Twoje słowa nie są zwykłymi komentarzami, to małe interpretacje, czasem wręcz eseje, które dają mi nową perspektywę na własną twórczość.  Wielkie dzięki!  Serdecznie pozdrawiam. :)   @Poet Ka   Bardzo dziękuję!    Dziękuję Ci bardzo!  - "Zły" to jedna z moich pierwszych inspiracji, jeśli chodzi o ten typ mrocznego, warszawskiego klimatu, więc trudno o milsze skojarzenie.  Pozdrawiam serdecznie!  @Alicja_Wysocka   Bardzo dziękuję!    Dziękuję Ci bardzo za tak głęboki komentarz. Cieszę się, że klimat miasta jako bohatera dobrze zadziałał, a te dwa obrazy - papierosy i "przeżuwanie" – zastanawiałam się nad nimi najdłużej. :))) Serdecznie pozdrawiam.:)    @Waldemar_Talar_Talar  @Jacek_Suchowicz    Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :) 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...