habitat - rzeczową doskonałością przemian

[Messalin_Nagietka]

w siedlisku ciśniętym w abiotyp warunków,
wzór skłonu składając sąsiadom zza płotu,
wymierzam trzy kreski podłogi z rysunku
dziecięcej odwagi i śmiałych polotów
do krain gdzie bywać i w cząstkach materii
z całości wydanej drobnymi – móc wierzyć
w banałów z kanałów i serii histerii
moc, którą w zewnętrzu świat żyje – i wierzy,

gdzie biomy jak domy na spust i na kłódę
od ducha, złodzieja wyplute zza winkla,
zrywają cierpliwość wpatrzeniem w ułudę,
co właśnie z obrotu na topie i singla
w piractwie współczesnych – rozchodzi po kościach
bez śladu, przyczyny i skutków – jednako
traktując tubylca, przybysza i gościa
więc hurtem wstępuję – na zagon jak w zakon,

krajobraz zza okna – przypadkiem ludzkości,
gdzie spojrzysz – rozumieć ci każą – choć w myśli
jak w matni zwierz jeszcze wyczuwa wolności
pozłotej jesieni – coś czasem się przyśni,
lecz budzisz się iście w habicie i cytat
jak mantrę odtwarzasz – akontem i kątem
w jedności – bio-skóry – wystawny habitat
w nim ty – człowiek jeszcze lecz już homobiontem.

[czarna]

siedzę kątem w biocośtam, głaszczę bure kocisko...i myślę, dlaczemu taki wpływ ma na mnie środowisko?...czym osobnikiem jest siedliska godnym ?...czy do usunięcia tworem niewygodnym?...ciągle o tym myślę, nawet piorąc gacie... namieszał mi Messa w głowie, pisząc o habitacie...;)

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

namieszać nie chciałem
jedynie biowskazem
domysłów wydałem
rój myśli "anfazem"
co niosą przesłanie
jak z rana śniadanie
więc życzę smacznego
z dania mego
MN

[Anastazja.P]

"są tacy to nie żart dla których jesteś wart..." i cały ten świat....a ty sobą w nim w wartości swej pozostań, sam sobie z ramion pozrywaj sznurki....ukladaj

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... dla których jesteś wart
tyle co domek z kart
więc ciągnij tarota
za sznurki i pokaż
co w losie jak w trzosie
cię czeka młokosie ....

MN
ps. podpow. "mniej niż zero....", hihihi