Antoni Slawbicki Opublikowano 3 Kwietnia 2012 Autor Zgłoś Opublikowano 3 Kwietnia 2012 popłyniemy kiedyś rzeką nieznaną w dal, tam gdzie jest niemożliwe odkryjemy, co jest nieodkryte noc prześpimy odważnie nie całą ja nie będę pytać dlaczego ty uśmiechniesz się ledwie zbudzona pocałunkiem tak świeżym jak słońce pocałunkiem tak słodkim jak woda z mgieł wyłonią się słowa przeczyste które z ust naszych ku sobie nie padły czego oczy nie będą widziały dostrzeżemy wzajemnym dotykiem
henryk_bukowski Opublikowano 3 Kwietnia 2012 Zgłoś Opublikowano 3 Kwietnia 2012 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. ...pięknie:)...jest płynność.......po pierwszym czytaniu...gubią się te "pocałunki"...zdublowane...bowiem wiersz wciąga ...co będzie dalej:)-pozdr.Henio:)
Pomyłek_Stokrotny Opublikowano 3 Kwietnia 2012 Zgłoś Opublikowano 3 Kwietnia 2012 wow! Jedynie "słodkim" mi nie gra do końca. Ożywczym, rzeźwiącym. Poezja.
pchła_szachrajka Opublikowano 3 Kwietnia 2012 Zgłoś Opublikowano 3 Kwietnia 2012 navigare necesse est... - wciórność widzę, ;)
Filip_Nowak Opublikowano 4 Kwietnia 2012 Zgłoś Opublikowano 4 Kwietnia 2012 Prawdziwa podróż odkrywcy polega nie na poszukiwaniu nowych krajobrazów, ale na odnalezieniu nowych oczu. Marcel Proust
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się