Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Nic nie cieszy, nikt nie bawi
Funta kłaków życie warte.
Do głupszych czuję pogardę
Do mądrzejszych - nienawiść.

Nie mam pojęcia już jak żyć,
Daj mi siły, Jezu Chryste...!
Nade mną niebo gwiaździste,
A [color=white].[/color] w e [color=white].[/color] m n i e - n i e [color=white].[/color] m a [color=white].[/color] j u ż [color=white].[/color] n i c.

dostępny również [url=http://sklsortabla.wordpress.com/2012/03/31/autoportret/]tutaj[/url]. Ostatnie dwa wersy to parafraza - a czyich słów, to już inteligentni pojmą.

Opublikowano

Przykuł mą starczą uwagę ów tekst daj się duszy nieść, twórz i niszcz, krocz, biegnij, pędź, słowami. innych uwiedź. Imienia darmo nie wzywaj jak twierdzi jakieś tam przykazanie i dogmaty. Spójrz w swoją duszę, później w czas i twórz bo to dał tobie Bóg. Zrozumiałeś czy powtórzyć?;-)

Opublikowano

Zdarza się, że jak PL tego wiersza; człowiek uważa się za "kogoś",
z góry spogląda na innych, modli się, a formami dominującymi w jego charakterze są nienawiść, zawiść, nadęcie! Zwykle taki osobnik oczekuje od innych zainteresowania i pomocy, nie uważa natomiast, że on sam mógłby komuś być pomocny, zaprzyjażnić się z kimś.
(chłe, chłe, nawet znam kogoś takiego - jak wymaluj!).
Podoba mi się wiersz, pozdrawiam
- baba

  • 2 tygodnie później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Posem @Simon Tracy @Lenore Grey @Wiechu J. K. @Ewelina @Rafael Marius @Andrzej P. Zajączkowski   @LessLove @Poezja to życie @Robert Witold Gorzkowski        Bardzo dziękuję!  Serdecznie pozdrawiam. :) 
    • Bez pożegnania wypadła z rąk - prosto w siano. A świat runął.   Miliony źdźbeł, każde podobne, każde szepcze: „to nie ja”.   Szukam.   Tłum szepcze: odpuść, można żyć bez igły. Więc niektórzy przestają, budują domy ze słomy, by zapomnieć, że czegoś brak.   Ale ja pamiętam.   Bo czasem, między jednym źdźbłem a drugim, coś błyska, światło czy nadzieja,   uparcie cicha pewność, że warto klęczeć w sianie jeszcze jeden dzień.
    • Zaplanowane   Dzień i noc Oddychanie i … A może   Zamknięte powieki szykują sen Za siedmioma chmurami Tańczą   Cisza poukładała klocki Wieżowce Szklane domy   Zapytam o księżyca drogę Pewnie pod łóżkiem najlepiej odpowie kurz i już
    • @Mitylene   Bardzo dziękuję!      Cieszę się, że wiersz dotknął czegoś głębszego. Świątecznie pozdrawiam. :) @Nata_Kruk   Bardzo dziękuję!     Inspiracją była Ewangelia św. Jana (20, 11-18) , spotkanie Marii Magdaleny ze zmartwychwstałym Jezusem.   Świątecznie  pozdrawiam.  @Waldemar_Talar_Talar   Bardzo dziękuję!     I chyba nigdy tej nauki nie skończymy - i dobrze! Dziękuję za tę piękną myśl.   Świątecznie pozdrawiam. :)  @wiedźma   Bardzo dziękuję!  I wzajemnie.     Święta mijają, ale zostaje to, co najważniejsze - nadzieja, że miłość jest silniejsza niż wszystko, co nas dzieli. Że warto być blisko, słuchać i wybaczać. I że światło, które zapaliliśmy w tych dniach, może trwać w nas znacznie dłużej niż sama uroczystość.   Świątecznie pozdrawiam. 
    • @iwonaroma Ludzie boją się ujawnić swoje uczucia, bo wtedy będą wiedzieć na pewno, że to już koniec iluzji. A bycie zakochanym tak pięknie uskrzydla, dlatego lepiej, żeby nie wiedzieli za wcześnie i nam nie uciekli... Np. taka interpretacja też jest możliwa. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...