Zgłoś

Hej  Właśnie się urodziłem  Ze zbitki trzech liter  Rozglądam się  Doświadczam Dźwięków  Uczę się tekstury    Ciekawy i głodny Wchłaniam kolejne wersy  Wzrastam w świadomości  Mogę być kim zechce    Szumem fal  Uderzeniem serca  Wstrzymanym oddechem  Spojrzeniem pomiędzy  tym co można dotknąć a  tym co ulotne    Urosłem  Jeśli tylko będę chciał Potrafię zatrzymać czas  wywołać uśmiech    dopóki nie zdarzy się to co    Nieuchronne  Umrę  banalnie  przez nieuleczalną kropkę w ostatnim wersie 

słońce rozkłada woal na pozdrawiających się samochodach miasto drgnęło z odrętwienia kłapią buty po chodniku   wskrzeszane uśmiechy brudne i nieszczere - często spadają w lśniące kałuże wiatr przekaże pozdrowienia   czyni to przecież na przymierze co niedziele tyle różnych błękitów już poznałem

@Myszolak jednak nie daje spokoju... weź to rozrysuj ;)

@Leszczym Mówi się - warci siebie :)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  @Tectosmith Twoja moc to sposób wyrażania myśli i oczywiście niemożliwym jest tak naprawdę utożsamić się z problemem drugiej osoby. Jenak, kotwica jest tutaj bardzo trafną metaforą. Warto trzymać się poezji i pisać.  Pozdrawiam serdecznie.