Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

(Prosta historia... )


Widzisz?
Szukają się nawzajem,
choć o tym nie wiedzą
a gdy się odnajdą
i ty usłyszysz: "Nareszcie!"

W blasku słońca
jedna kropla, jak
diamentowa kula z sekretem
tworzy tęczę - od wschodu
do zachodu ich świata
jakby chciała im dać
dach nad głowami,
a może most, by
do wody nie wpadli

...a łączyć będą
ciągle ich dłonie
splecione w wianek
naturalnych kwiatów,
należących
do niego i do niej,
do niego i do niej...
zupełnie jak w raju

I ja tak szukałam
tej jednej kropli w słońcu
i mojej tęczy
Widzisz?
Wreszcie znalazłam

Opublikowano

Nie jestem "pan" -jak już coś, to "pani" :) ( na co zresztą wskazują formy osobowe czasowników - niedokładnie Pani przeczytała -czy też może wątpliwa znajomość j.polskiego...? ), no i zapomniała Pani napisać ,że jej sie nie podoba ;) Ale i tak gorąco pozdrawiam i dziekuje za komentarz :)

Opublikowano

"SZANOWNA PANI" ? - Proszę sobie darować te "uprzejmości". Ja w swoją znajomość j.polskiego w ogóle nie wątpię, a skoro Pani wątpi - proszę wybaczyć - to już nie mój problem. Mimo wszystko pozdrawiam i dziękuję za wysiłek włożony w komentowanie wiersza.

L.K.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @andrew Wreszcie natchnienia ma pod dostatkiem, chodzi zdumiony z otwartymi ustami i żywi się światłem Pana.
    • Byłem poetą nie wybitnym nie miernym Byłem menelem z dziurami w kieszeniach Byłem zgubiony gdzieś zawsze pomiędzy Jaźnią i bogiem własnego piekła   Nie byłem częścią żadnej z subkultur A teraz milcząc uczę się słuchać Czarni panowie mi grożą paluszkiem  Jak można wieżyć ale nie ufać   Nie jestem dorosły choć już nie młody Gonią mnie długi i mnożą problemy W chaosie bez przerwy z nad mojej głowy W koronach drzewa wzrastają himiery   Przebodźcowane zewsząd synapsy Palą zalążki wszelkich impresii Ostatkiem siły trzymam się w garści Wierszem co płynie przez brudne żyły    
    • @LessLove ... poeta odszedł  do Światłości  tam teraz gości  pełen radości    nowe myśli  w słowa ubiera  już mu nic  nie doskwiera ... Pozdrawiam serdecznie miłego dnia 
    • Ścieżki   dwie linie w dali złączone dwie inne na pół przekreślone w czasie wzajemnie pokryte trądem dotyka jedna drugą parchatą przestrzenią obszyte rozchodzą się  w dzwięki różne w strony swoje a my na tym dróg rozstaju my dwoje …nie na długo     GRAHAMOZA  
    • BYŁ POETA   Był raz poeta, który zliczył gwiazdy Obmierzył skrzętnie własną miarą ducha Media doniosły - z relacji sąsiadów Że szukał skarbów - genius loci śladów Na osiedlowym niewielkim śmietniku W teczkach i pudłach znajdował bez liku Cuda wynosił z tej banalnej pleśni Lecz nie zostawił o sobie ni pieśni A ledwo truchło - w komunalnym grobie   Mówią, że kochał w cudzych myślach grzebać Że się lubował kochać w starych wzorach Które znajdował w cudzych pamiętnikach W pudłach i teczkach pośród starych kwitów Rachunków bez sumienia i plikach bez kliku On je usynawiał, zabierał do domu Nikomu nie wydał - po kraniec tchnienia Skąd czerpał piękno swojego natchnienia  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...