księga wyjścia

[adam_bubak]

to miejsce służy do generowania obrazów śni się
pożoga później pogorzelisko - proste następstwa - bezlistne
drzewo po wisielcu maleńki strach jak zduszony
śmiech biegnących chłopców przedtem
krzywo piętrząca się cisza wydrążona wieża
ciśnień w wydrążonym krajobrazie porwana
spirala schodów wiodąca cię przez
dzieciństwo wciąż drgające nieopodal głuche
radioteleskopy: dziurawa stal mostu - wrak przerzucony
przez rzekę wiatr - zawsze wiatr od niej
nawołujący rytm torowiska nazbyt wyraźne
granice kolejne miasteczko rozbłysło westchnęło
i umarło - proste następstwa - pierwszy dotyk

prowadzący do nagości i przez nagość
wyprowadzić swoje ciało i opuścić je gdzieś
pośrodku mitycznej pustki która jakoby od zawsze
i rzekomo w każdym multipleks białych ekranów

łopoczą
lecz nie zwiastują niczego

[mefisto35]

A księgi wejścia nie ma i to dziwne:-) dobry tekst

[cezary_dacyszyn]

nie przepadam za taką stylistyką , niemniej przyznaję , że wiersz dobrze poprowadzony , ważny , zaangażowany . A obrazy bardzo z chłopięcych lat - mnóstwo rekwizytów nieodłącznie związanych właśnie z nimi . I ta " ulotna " puenta ... :-)

[Eunicee]

Witaj :-) wiersz po prostu taki, jak lubię najbardziej :-) wciąga i szybko nie puszcza :-)

[Eunicee]

Witaj :-) wiersz po prostu taki, jak lubię najbardziej :-) wciąga i szybko nie puszcza :-)

[Nata_Kruk]

To wiersz na więcej, niż jedno czytanie... bo sporo niebanalnej treści.
Teraz mogę napisać, ze puenta zaskoczyła mnie bardzo pozytywnie.
POzdrawiam... :)

[Anna_Myszkin]

Gdybym powiedziała, ile podejść zrobiłam, żeby pierwszy "blok" dla siebie rozebrać, to nie tylko Autor, ale i zwierzę pociągowe miałoby ubaw ;)

Na dziś dla mnie to sen-studium samobójstwa (bo wisielec)/zejścia ze szczegółowym zapisem tego, co przemyka przez głowę samobójcy w chwilę przed wejściem do świata "białych ekranów". Zastanawia mnie ten brak bezruchu w puencie, bo przecież "łopoczą" - czy to oznacza, że
-według peela - i tam będzie nam towarzyszył niepokój? Uff... ;)

Pozdrawiam.

[Dawid Rt]

najbardziej lubię te ponure obrazy w Twoich wierszach, umiesz wyłapać głębię. za to denerwuje mnie wersyfikacja.
pozdr.

[adam_bubak]

no to od końca ;)
Dawid - bardzo Cię rozumiem, ale wychodzę z założenia, że jeżeli zapiszę to po bożemu to po prostu taki złożony głównie z obrazów tekst przeleci i nic z niego nie zostanie, a tak trzeba się wracać i czytać jeszcze raz, żeby w ogóle przez niego przebrnąć. na wieloznaczności zależy mi trochę mniej, zazwyczaj traktuję ten aspekt stosowania przerzutni jako bonus, chociaż tutaj nie do końca.

Anna - wychodzę z założenia, że każda interpretacja jest dobra, chociaż tutaj ów wisielec to taki rodzaj miejskiej legendy (chłopcy uwielbiają się bać), kolejny aspekt chłopięcego dzieciństwa i kolejny obraz z których zbudowałem jedno "modelowe" miejsce zabaw.
co do pytania o ekrany odpowiem tak:
przyszedł anioł, załopotał anioł i nie zwiastował ;)

Nata, Eunicee, cezary - dziękuję bardzo

mefisto, no to trzeba ją w końcu napisać ;)