Zgłoś

„Co to jest miłość?” – pytasz z lękiem. To słowo zbyt ciasne, zbyt wąskie. To tak, jakbyś rzekł, patrząc w dal, że tam, za horyzontem, kończy się fala.   Oko widzi kres, ostrą linię, gdzie błękit z granatem cicho się splata. Lecz statek płynie dalej, w ciemność, w mrok, bo horyzont to tylko złudzenie — oszustwo wzroku.   Miłość to morze bez drugiego brzegu, wieczny ruch fal w nieskończonym biegu. Myślisz, że znasz już cały jej ląd, a ona znów rzuca cię w głęboki prąd.   To, co widzialne, to ledwie wstęp, płytka zatoka, bezpieczny brzeg. Prawdziwa głębia czai się tam, gdzie horyzont pęka i zostajesz sam.   Niezmierzona, dzika, bez końca i miar, to nie jest chwila, lecz potężny dar. Nie pytaj więc o kres, nie szukaj ram, gdy stoisz na brzegu — gdy stoisz sam.

@Poet Ka Śmierć w Monte Carlo ... Wojna przyniosła innym cięższe rachunki.    Fajnie, że w Twoich utworach odżywają trochę zapomniani bohaterowie historii.     Kula się toczy. Czerwone czy czarne dziś? Śmierć bierze wszystko.   Pozdrawiam

Mam podobne wspomnienie... Narysowałem psa na łańcuchu przed budą. Przyszła pani, spojrzała na mój rysunek i powiedziała: - O! Jaki ładny domek. I konik pasie się przed domkiem... Przełknąłem tylko ślinę, a pani poszła dalej. 

@viola arvensis @aff @Rafael Marius @Poet Ka @Berenika97 @Natuskaa @Wiechu J. K. @Posem @Marek.zak1 @Annna2 @Gosława @Sylwester_Lasota dziękuję  pozdrawiam  !

@Migrena w kategorii piosenka aktorska