Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

muzyka alkohol gwar i
on - skromny nieśmiały spragniony

w końcu wypatrzył

piękne oczy usta...
był pewien - tylko ta

ruszył

postawić Pani drinka
fuck you...
oniemiał

inteligentna - zna języki

Opublikowano

Fak-tycznie inteligentna! Temu "onemu", również nie można odmówić
inteligencji, elokwencji i dobrych manier.
Interesujący wiersz i spostrzeżenia w nim zawarte. Tylko ta bardzo samotna literka "i" w końcówce pierwszego wersu, jakoś tak dziwnie mi jej żal!
Pozdrawiam - baba

Opublikowano

Świetnie w kilku wersach oceniłeś "inteligencję" młodych ( i nie tylko)
ludzi, władającymi właśnie takim obcymi językami!
No i ten humorystyczny akcent !Na plus
Pozdrawiam!

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Witaj Izo.
Dziękuję za czytanie i pozytywny komentarz.
Co do tej samotnej literki - miałem z nią dylemat.
Nigdy nie zostawiam pojedynczej literki na końcu zdania czy wersu, jednak tu zrobiłem wyjątek. Chodziło o pauzę po "i". Takie skrzywienie recytatorskie. :)
Jednak dziękuję za sugestię, bo sam nie jestem do końca przekonany do takiej konstrukcji.
Przemyślę:)
Pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Witaj Aniu.
Dawno mnie tu nie było. Widzę liczne zmiany na forum.:)
Bardzo dziękuję za poświęcony czas. Wiesz, że zawsze miło mi Cię gościć.
Pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




To aż tak wcześniej marudziłem? No cóż, dobrze, że choć ten przypadł Ci do gustu.:)
Bardzo dziękuję Elu i serdecznie pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Jak to, za co?
Za kasę.
Płacę 3,50 zł za plusa.
A jak powszechnie wiadomo, poeci to ludzie ubodzy więc... :)

Teraz poważnie:
Zdaję sobie sprawę, że pytanie było nie do mnie a do tych, co te plusy postawili.
Więc - już milczę.:)
Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Arturze... jw. jest możliwość wyrównania. "Ustalone.. biegnie", aż proszą się o jedną sylabę więcej... a gdyby dać.. rozdane.. podąża.. (?) Czytałam.. na tle lasu starego.. wg mnie byłoby lepiej w rytmice. Ogólnie, sympatyczna treść.
    • @Gosława Uderzający jest w tym wierszu kontrast pomiędzy rzeczywistością tańca, a rzeczywistością życia. Przypomniało mi się, tak w klimacie szkolnych lektur - "Wesele", gdzie taniec odgrywa istotną rolę dla zbudowania sensu tekstu. Z początku to po prostu ludyczny element wiejskiej zabawy, ale stopniowo jego ciężar gatunkowy zmienia się i taniec staje się pojemną, sugestywną metaforą. W pewnym momencie zaczyna on odzwierciedlać duszę człowieka ze wszystkim, co w niej mroczne, trudne, niebezpieczne, graniczne. Podobnie i u Ciebie mogę zaobserwować to przejście od swojskiego, radosnego tańcowania do egzystencjalnych dusznych przestrzeni, które ono otwiera. Chwila zapomnienia jeszcze bardziej, paradoksalnie eksponuje to, przed czym się w nią ucieka - przytłaczającą codzienność, troski, kłopoty, niezrozumienie, desperację, bezradność. W "Weselu" mamy chocholi krąg - tutaj wisielca w stodole - zasadniczo to jedno i to samo - chodzi o ostateczny upadek nadziei i wiary. Upadek, który sobie człowiek -  spróbuję połączyć moją myśl z leitmotivem utworu - sam wytańczył.  
    • @Lenore Grey... urocza gra słów.
    • Mój dom w środku lasu  jest położony wokoło panuje cisza  otulony jest zielenią.    Gałęzie drzew zaglądają w okno  wokoło rosną kwiaty  i mieszkają kolorowe ptaki.    Dusza ludzka która za życia  była złym człowiekiem  odwiedza stare piwnice.   Człowiek u schyłku życia się nawrócił  jego zbrodnie w pamięci pozostały  nie wiem czy mu wybaczono.    W jesienne dni w fotelu przed  kominkiem zasiadam wpatruje się  w świece które na nim stoją.    Ogień płonie ciągle w niego patrzę  nic w nim nie widzę tylko trzask  płonącego drewna słychać.    Ci którzy złymi byli po śmierci  złymi pozostali nikt im nie wybaczy  i ich czynów nie zapomni.    Stoję oparty o kolumnę patrzę  w las zwierzak który tam mieszka  między drzewami stoi.    Podzielę się miejscem w swoim domu niech przyjdą bezdomni  jedzenie na stole stoi.    Porozmawiam ze zbrodniarzem o wojnie niech nie prosi o wybaczenie  bo ja nie wybaczam.
    • Wspominki... każdy ma dobre i złe.. tutaj, należałoby poprawić interpunkcję oraz wersyfikację, sposób wyrażenia myśli pominę, na mini można by coś wybrać. Próbuj... tyle naszego.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...