Marzenia

[Łukasz_Rivarius]

Melancholijny świat
Pokryła fala łez
Łez które dały kres nadziei
Niczym bumerang snów
Wracają wciąż
Dawne wspomnienia
Utarte przez czas
Wypowiedziane słowa
Straciły swój sens
A muzyka duszy swój głos
Promienie wiary
Przestają lśnić
Gdy opuszczas swój dom
Dom egzystencjalnej pustki
Straciłem to co zyskałem
Lecz zyskuję to co dawniej straciłem
Nigdy pojąć nie mogłem
Dlaczego tak jest że świat wiruje wokół mnie
A ja stoję pośrodku niego
Zastanawiając sie
Nad eposem wyśnionych marzeń i pasji
Gnamy bez celu
W tym pozbawionym sensu
I wciaż pędzącym świecie
Zapominając o podstawowym prawie
...Prawie do wolności i ukrytych pragnień.

[Lilka_Laszczyk]

Troszeczkę patetycznie brzmi, chociaz myśl jest głęboka. Wolę mniej pretensjonalne brzmienia słów niz np. "fala łez, promienie wiary, dom egzystencjalnej pustki"
Staraj się pisać prościej, bo często podniosłe słowa brzmią pompatycznie i mało naturalnie.
Pozdrawiam z sympatią
Lilka

[bazyl_prost]

wolność tak, ukryte pragnienia nie bo stwarzają trudności i zdarza się że chcą ujrzeć światło dzienne, wystarczy " pragnień"

[Baba_Izba]

Mam podobne odczucia jak Lilka Laszczyk. Poza tym, stanowczo za
dużo w wierszu zaimków. Wydaje mi się, że wersy nie muszą być zaczynane z wielkiej litery. Pisz i dużo czytaj, będziesz robił postępy!
Serdecznie pozdrawiam
- baba

[sun]

Coś w nim jest, spróbuj za jakiś czas popatrzeć na niego od nowa. Pozdrawiam z uśmiechem. :)