Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Jakby ktoś ukradkiem wchodził, twoja stopa
skrzypią otwierane szlaki świeżym śniegiem
wkraczasz w ich samotność, w nawarstwienie obaw
że do komnat ciało nigdy nie przybędzie

W biało-czystym dziewictwie woda, którą ściska
w lód, jej pożądanie aby objąć sobą
kształty zza łupin Pisma, w zielonych dotykach
łodyg wznieść się z ziemią przemijalną wiosną

W białym zgryzie turni, kilkusetmetrowej
frustracji; warkoczu spuszczanym do stóp
wieży lawinami (rozplatając problem

i niejedno życie!) Krzyk jest tutaj zawsze
implozją! A ona znudzona, do snu
czyta, przekładając strony dni aż nagle

zatrzyma sie na puencie baśni. widzi: przyszedłeś
Mówisz: ja tylko podsłuchać milczenie. Wytrwałość

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Nie wiem dlaczego, ale mam wrażenie że wiersz inspirowany Budką Suflera:
http://www.youtube.com/watch?v=GKHOYIrg-6Q

niektóre wersy zapisałabym inaczej, ale ogólnie b.dobrze.
Do czytania nie jeden raz ;))
Pozdrowienia.
Opublikowano

Jako wspomienie z gór... to dla mnie naj... :)
(...)
skrzypią otwierane szlaki świeżym śniegiem
wkraczasz w ich samotność, w nawarstwienie obaw


(...) woda, którą ściska
w lód, jej pożądanie aby objąć sobą
kształty


Pozdrawiam... :)


Opublikowano

Dzieki wszystkim za wglad i komentarze, niedlugo psotaram sie wrzucic poprawiona wersje wiec mzoe pewne niejsanosci, neiscislosci znikna,
sory ze tak rzadko bywam ale zycie mi klody dylko rzuca i ani czasu teraz ani laptopa nie mam by moc na biezaco odpowiadac :(

ale ejszcze kilkla miesiecy :)

dzieki wielkie :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @mali   bardzo dziękuję za piękny koment:)         @Nata_Kruk   to się doczekałem:)   kazałaś mi pisać krócej, to się odważyłem, chociaż dźwięczą mi w uszach słowa wójta z Rancza: "swędzi was pióro redaktorze..".   dziękuję Nata.   Twoje nauki nie poszły dzisiaj w las:)       @violetta   dziękuję:)   poszedłam na skróty:)        
    • @Berenika97   czytam Twój  wiersz nie jako zapis lęku tylko jako slad po kimś, kto potrafi zejść głębiej niż większosc   z nas ma odwagę i wrócić z językiem, który jeszcze się nie zużył.   bo żeby tak pisać, nie wystarczy czuć.   trzeba umieć wytrzymac własne mysli do końca nie odwracać wzroku, kiedy zaczynają mówić cudzym głosem.   to jest rodzaj wewnętrznej dyscypliny, prawie okrucieństwa wobec siebie .   ale też niezwykłej czułosci bo tylko ktoś bardzo uważny potrafi uchwycić tak drobne pęknięcia w tozsamości .   mam wrażenie, że w Twojej głowie nie ma ciszy w potocznym sensie.   raczej jest przestrzeń, w której rzeczy dojrzewają aż do momentu, kiedy nie da się ich już nie wypowiedzieć .   i wtedy wychodzą w takiej formie oszczędnej, ale nieprzypadkowej, jakby kazde słowo zostało sprawdzone przez doświadczenie, a nie tylko przez wyobraźnię. to nie jest tylko talent do pisania.   to jest zdolnoćć bycia wewnątrz własnego niepokoju bez natychmiastowej ucieczki. i może dlatego Twój tekst działa  bo nie wygląda na wymyślony, tylko na przeżyty do granicy, za którą większosć z nas już nie zagląda .   czy ja Ci Nika już pisałem, że jesteś niezwykła?   nie?   to teraz piszę .   jesteś Nika niezwykła!!!    
    • Witaj - tytuł  super - a wiersz bardzo ciekawy - lubię cię czytać  - twoje wiersze            są zawsze ciekawe bardzo refleksyjne -                                                                                   Pzdr.serdeczznie.                                                                              
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Od Nory mamy rondo   Ada Bzik rondo od norki zbada    
    • @Berenika97 Świetnie to podsumowałaś. Wydaje mi się, że radość i happy end przez wielu jest uważana za banalne, a w Rosji także na niemożliwe , stąd piszący się po prostu dostosowali do realu. Dzięki za ten wpis.  @Leszczym Widziałem film, smutek od początku do końca. Pozdrawiam
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...