Rozdwojenie

[Mateusz Kielan]

w moim wesołym miasteczku
dyrektorem jest smutek
czasem pozwala założyć błazeńską czapkę
i wtedy rodzi się śmiech
biegnący w podskokach jak dziecko
uliczką niedużych domów
z rynsztokiem i konnym wozem
stadkiem wróbli na chodniku
gdzie zatrzymują
grzęznące w błocie buty i muzyka
trzecia symfonia Rachmaninow
choć chce się gdzieś do Izraela
do Australii albo dalej
a tu Chagall i zapach cynamonowy
plam słonecznych na ścianach
sklepików z dzwoneczkami
których dźwięk przywołuje dobrą wróżkę
a kiedy zamknięte trzeba wracać
i wtedy śmiech zamiera umiera
a karuzela kręci się złowróżbnie
w ponurym wesołym miasteczku

[Gość]

Dyrektor miasteczka...? Jakaś nowa funkcja (jeśli Dyrektor to raczej Ojciec, nic nie poradzę tak mi się skojarzyło).
"ponure wesołe"... jedno z dwojga.

[Mateusz Kielan]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jędruś - co ci się kojarzy? Daj se luz.

[maria_bard]

Podoba mi się aura wiersza i przesłanie. A gdyby go troszkę "podzielić" , bo tekst się "zlewa",

troszkę wygładzić, usunąć kilka zbędnych, moim zdaniem, słów (I wtedy, jak dziecko, gdzie

zatrzymują, Izrael, Australia, kilka "a" na początku wersów). Tak mi się wydaje. :)))

Pozdrawiam. E.

[Mariusz_Sukmanowski]

Obsada smutku w roli dyrektora kłóci się z funckją wesołego miasteczka.
Chciałem napisać ,że -każdy ,ale napiszę- też : miewam rozdwojenia.
Ten nadzorowany śmiech - przeraża.Nawet "dobra wróżka" na uwięzi.
Straszne ,ale wiersz dobry.pozdr

[Oxyvia]

Dobry wiersz. Pluszuję.
Przypomniało mi to piosenkę Czesława:

Ucieczka z wesołego miasteczka

Uciekła ładna babeczka,
z dość wesołego miasteczka,
Lecz jakie były powody,
że mimo wielkiej urody,
nie, nie, miała tam powodzenia,
i rzekła cześć, do widzenia.
To chyba nie sprawa ceny,
Ani wątpliwej higieny,
z pewnością ktoś ją przestraszył,
peta jej zgasił w kaszy,
albo ją zalał, zalał winem,
lub innym jakimś płynem,
Mógł też jej złamać paznokieć,
wsadzić jej w oko łokieć,
pokazać swój interes,
lub wyjąć skądś siekierę,
"Chrzanić takie miasteczko",
rzekła wkurzona deczko,
zwinęła w ciup usteczka,
i poszła precz z miasteczka.

www.youtube.com/watch?v=i4WmG__TU6E=vUF_nrYRFvQ

[Mateusz Kielan]

mario - zastanowię sie nad Twoimi uwagami. Pozdrawiam.

[Mateusz Kielan]

Mariuszu - świat jest schizofreniczny. Pozdrawiam.

[Mateusz Kielan]

Oxywio - fajna ta piosenka Czesława... Dzięki za odwiedziny. Pozdrawiam.

[Nata_Kruk]

Jest to rozdwojenie... myślałam, że do końca będzie już tylko
optymistycznie, a tu nie... nic to, tak też mozna.
Skusiłabym się na podzielnie treści. Ogólnie, fajne.
Pozdrawiam... :)

[teresa943]

rozdwojenie: wesołe miasteczko - smutek (widzę go raczej jako właściciela, nie dyrektora); świat zewnętrzny w "błazeńskiej czapce" wyzwala śmiech i przywołuje dobrą wróżkę. po powrocie "śmiech zamiera a karuzela kręci się złowróżbnie", wesołe miasteczko staje się "ponure"...we wnętrzu człowieka. a może tu chodzi o samotność?

jestem za "uszczupleniem" i rozbiciem na strofy, myślę, że byłoby przejrzyściej.

serdecznie pozdrawiam :))
Krysia

[wojtek mistrzuniu]

ciekawe podwojenie radość ze smudkiem ale podoba mi się

[Mateusz Kielan]

Nato Kruk - niekoniecznie jest dobrze wokół. Trzeba coś zrobić. Pozdrawiam.

[Mateusz Kielan]

tereso - muszę przemyśleć wszystkie uwagi. Pewnie masz rację. Pozdrawiam.

[Mateusz Kielan]

Wojtku - dzięki za czytanie i komentarz.