Ścięcie

[James Cybulski]

A na polu rósł krzew róży
Dziki, gęsty pełen pszczół
Lecz w nim nie ma jednej muzy
Wiążąc życie pół na pół

Róża stała się westchnieniem
Co wspomina ścięcia ból
Dawniej żyła w kwietnym kole
W którym klaskał świata ul

Róża słabą jest aktorką
Choć ma kolce, kwiatów pąk
Będąc w krzewie amatorką
Podziwianą przez jej krąg

Odkąd sama jest w wazonie
Nikt nie patrzy na nią wcale
Czemu już nie klaszczą dłonie?
Teraz widać jej detale

Nikt docenić nie potrafił
Piękna, wdzięku i zapachu
Wciąż marzyła by tu trafił
Rój pamiętny pełen smaku

Nie pomoże nic już kwiatu
Z samotności cierpi wciąż
Nie ukaże się już światu
Usychania ugryzł wąż

[ptak]

Sympatyczny wiersz. [ jeśli można tak mówić o wierszach;)..]

[James Cybulski]

:)