kompleks Edypa

[HAYQ]

bardzo są zazdrosne o przyjaźń kobiety
więc je tuż po ślubie dobierają same
ze starych przyjaźni robią nam kotlecik
a dla równowagi sprowadzają m a m ę

powie ktoś że dramat albo jakieś kpiny
nie to tylko jaja w rękach tkwią gadziny

[maria_bard]

Troszkę zmieniony:). Dobrze, bo było niejasno. Teraz jest jasno! Biedne jaja ..:)))

Ale, kurczę, coś w tym jest. Gadziny jedne! Fajny, zgoryczką:) Pozdrawiam.e-mb.

[HAYQ]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

tak to jest, jak chce się przedobrzyć pierwotną wersję,
a że było ich kilka, to zaszła pomyłka ;)
oczakiwałem raczej batów, a zrobiłaś mi niespodzianę.
Dzięki, pozdrowienia. :)

[Anna_Myszkin]

Celnie i zabawnie (pewnie nie tak zabawnie dla "zakompleksionego").
I łagodnie, bo nie w szponach ;)

Czy odwrócenie szyku we frazie "w rękach tkwią" zrobiłoby krzywdę wierszowi?
Pozdrawiam :)

[Jacek_Suchowicz]

a mama prześleli małżeńskie łóżeczko
zakupy przyniesie przypichci obiadzik
by wiecznej laluni żyło się dość lekko
dodając trzy grosze zawsze coś poradzi

i pyta on siebie stale kręcąc głową
to z kim ten ślub brałem z młodą czy teściową
:))

pozdrawiam Jacek

[HAYQ]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

O szponach nie pomyślałem ;))
może dlatego, że w takich przypadkach w szpony
zaopatrzone są raczej córeczki owych mam (przyznaję
w tym momencie - nierzadko, nieszkodliwie co prawda,
"krzywdzonych" dowcipami o teściowych).

Jeśli chodzi o szyk, moim zdaniem by zrobiło, a szczególnie poincie.
Lubię zabawę słowem, właściwie w każdej możliwej opcji
(jeśli tylko uda mi się na to wpaść), a homonim jest jedną z nich.
Ale może zamiast się rozpisywać odpowiem w ten sposób:

powie ktoś że dramat
albo jakieś kpiny
- nie to tylko jaja
w rękach tkwią gadziny

Dzięki Anno, pozdrawiam :)

[HAYQ]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Są przypadki znane, kiedy zięć (choć przysiągł),
ze "ściągniętą" mamą żyje jak mąż z żoną.
Obiad z gracją poda, miła... Z połowicą
- jak nie boli głowa, to znów jest zmęczoną

(a cięgiem ujada).
Z tamtą... gadka zbędna,
w łóżku nie przeszkadza
nawet wąs
- namiętna.
;)

Dzięki Jacku, prawdę rzekłeś :)
pozdrawiam.

[Ian Duma]

Hehe zabawnie,zabawnie. Troszkę się pośmiałem.
Ze szczerym uśmiechem pozdrawiam! Ian.

[Lilka_Laszczyk]

Po ślubie żony wszystko wysprzątają
uładzą wyszorują i pozamiatają
nawet stare przyjaźnie damsko-męskie
takie przed własnym zamężciem

czy sprzątanie przewietrzy atmosferę
czy też wprowadzi ambarasów wiele?


Pozdrawiam Lilka

[HAYQ]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

szczerze dziękuję Ianie.
Pozdrawiam. :)

[HAYQ]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

I po co tak sprzątać, niech stoi jak stało.
Nie będzie mowy o żadnym ambarasie,
gdy w swoim miejscu zostanie (łącznie z mamą),
wystarczy.
Co, kontakt? Hmm... na naszej klasie?
;)

Dzięki Lilko za wierszyk i wizytę :)
Pozdrawiam.

[Emmka_Szlajfka]

to jest zapobiegliwość!, to są normalne jaja!, nie będę się wgryzać, biorę na wesoło, a a propo's szpony:
www.youtube.com/watch?v=bYZpwWIEOCg
pozdrawiam:))

[Oxyvia]

A dla mnie jest to niejsne nadal:
"bardzo są zazdrosne o przyjaźń kobiety
więc je tuż po ślubie dobierają same"
- kto dobiera? i co dobiera? albo może kogo? - nie rozumiem. :-(
W każdym razie jest tu jakiś błąd gramatyczny, to pewne.
Sorki, HAYQ.

[HAYQ]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

taką teściową to bym nawet adoptował,
wciąż pusta chata, bo mama na turne ;))
Dzięki Emm, pozdrowienia.

[HAYQ]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jak to nadal, chyba dopiero? Czy pewne? Niekoniecznie.
Kto dobiera? Myślę, że na pewno nie "bardzo" ;)
Dobra, wiem o co Ci chodzi.
Pierwsza rzecz - wiersz nie zawiera znaków interpunkcyjnych, może to utrudnia. Druga, że to inwersja - podmiot z orzeczeniem się poprzestawiały. Trzecia która, być może, sprawia Ci kłopot, to to, że przyjaźń w pierwszym wersie, jest w liczbie pojedyńczeej, w drugim w liczbie mnogiej - przyjaźnie (więc je). Wiedząc, gdzie jest podmiot, gdzie orzeczenie, myślę, że problemu nie powinno być.
Praktycznie cała rzecz tkwi w odpowiednim akcencie, podczas odczytywania tego dwuwersu. To tak, jak w kabaretowym przedwojennym szmoncesie - przy czytaniu "bardzo" akcent na A musi być bArdzo mocny, powiedzmy - jak przy wypowiadaniu brzydkiego wyrazu na literkę k ;)
Jeśli i to Cię nie przekonuje, to może powiedz dokładnie o co chodzi.
Dzięki, pozdrawiam.

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

O, już wiem - właśnie o to chodzi, tutaj tkwi ten błąd gramatyczny: tzw. niezgodność form w wypowiedzeniu. Dlatego właśnie zdanie jest niezrozumiałe -bo zaimek "je" nie może dotyczyć jednej przyjaźni, może zaś dotyczyć kobiet, ale wtedy sens się nie klei. Może spróbuj to jakoś poprawić, żeby zlikwidować ten błąd? Na pewno się da.
Dzięki za wyjaśnienie i pozdrówka. :)

[HAYQ]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

O, już wiem - właśnie o to chodzi, tutaj tkwi ten błąd gramatyczny: tzw. niezgodność form w wypowiedzeniu. Dlatego właśnie zdanie jest niezrozumiałe -bo zaimek "je" nie może dotyczyć jednej przyjaźni, może zaś dotyczyć kobiet, ale wtedy sens się nie klei. Może spróbuj to jakoś poprawić, żeby zlikwidować ten błąd? Na pewno się da.
Dzięki za wyjaśnienie i pozdrówka. :)
a guzik tam :)
Już to wyjaśniłem wyżej - "Wiedząc, gdzie jest podmiot, gdzie orzeczenie, myślę, że problemu nie powinno być."

Ponadto drugi wers logicznie dopełnia pierwszy. Przypomnę może, że: orzeczenie, to ta część zdania, która opisuje czynność podmiotu. A ponieważ wiadomym jest, że podmiotem nie może być "bardzo" ;), wychodzi na moje, że to "kobieta", jako podmiot wszystkiemu jest winna.
;p
Pozdrawiam.

[Lilka_Laszczyk]

W tym przypadku kobieta jest podmiotem gramatycznym
orzeczenie orzeka o jej wielkiej winie
wydarła przyjaźnie co jest czynem skandalicznym
dopełnienie może na osąd i wyrok wpłynie

Pozdrawiam
Lilka

[HAYQ]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

:D świetne Lilko
Dzięki, pozdrowienia.

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

O, już wiem - właśnie o to chodzi, tutaj tkwi ten błąd gramatyczny: tzw. niezgodność form w wypowiedzeniu. Dlatego właśnie zdanie jest niezrozumiałe -bo zaimek "je" nie może dotyczyć jednej przyjaźni, może zaś dotyczyć kobiet, ale wtedy sens się nie klei. Może spróbuj to jakoś poprawić, żeby zlikwidować ten błąd? Na pewno się da.
Dzięki za wyjaśnienie i pozdrówka. :)
a guzik tam :)
Już to wyjaśniłem wyżej - "Wiedząc, gdzie jest podmiot, gdzie orzeczenie, myślę, że problemu nie powinno być."

Ponadto drugi wers logicznie dopełnia pierwszy. Przypomnę może, że: orzeczenie, to ta część zdania, która opisuje czynność podmiotu. A ponieważ wiadomym jest, że podmiotem nie może być "bardzo" ;), wychodzi na moje, że to "kobieta", jako podmiot wszystkiemu jest winna.
;p
Pozdrawiam.
Masz ewidentny błąd gramatyczny, który nawet ma swoją nazwę, Mądralo. :) I bardzo mi to zaburza spójne czytanie wiersza.
Twoje tłumaczenie, że wiadomo (niby), iż to kobiety sa podmiotem, niczego nie zmienia. To tak, jakbyś tłumaczył, że w zdaniu: "Mając siedem lat, ojciec kupił mi rower" - wiadomo, że to ojciec jest podmiotem, a nie "mi", więc też wiadomo, że to ojciec kupił rower swojemu synowi. A guzik, wcale to nie musi być jasne, bo jest tu błąd gramatyczny! Taka "jasność" jest tylko dla samego Autora, bo wie, co miał na myśli.
A wykładać gramatyki mi nie musisz, bo jestem z zawodu nauczycielką polskiego i korektorką. Może właśnie dlatego mam duże trudności z rozumieniem tekstów z błędami? A może dlatego, że zakładam, iż poeci ich nie robią? :)