Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Że w człowieku prym wiedzie -
to ci dopiero jest -
umysł
czyli zmysły i rozum.

Po to żeby wiedzieć
że zawsze coś będzie
nie po myśli
ale czy nie do zrozumienia.

Że wiedza - dlaczego nie - jest
fascynująca
ale niewiedza jeszcze bardziej
jak choćby miłość.

Że człowiek tyle może stracić
kiedy się nie wygłupi nie zbłaźni -
jakby to miało być źle
że wielkie serce to wieka słabość.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Michał, na Boga... dlaczego nie napiszesz co w tym jest nie tak, co gnębi, co zmienić, co zostawić... czyżbyś nie wiedział?
i dlatego tak gnębisz ;)
poZdrówka dla Ciebie
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Michał, na Boga... dlaczego nie napiszesz co w tym jest nie tak, co gnębi, co zmienić, co zostawić... czyżbyś nie wiedział?
i dlatego tak gnębisz ;)
poZdrówka dla Ciebie
Ależ Jolanto, czyżbyś nie zauważyła, że komentarz Michała jest dobrotliwą złośliwością, jest to wiec z Jego strony (w moją stronę) postęp. A przynajmniej ja sobie sarkazm cenię, jeżeli tylko jest na miejscu. Pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Michał, na Boga... dlaczego nie napiszesz co w tym jest nie tak, co gnębi, co zmienić, co zostawić... czyżbyś nie wiedział?
i dlatego tak gnębisz ;)
poZdrówka dla Ciebie

A ja w warsztacie jestem czy u zaawansowanych? A zresztą, na Boga, nie mozna zapytac, żeby mnie ACTA nie szarpało?
Opublikowano

Czytając cały tekst, jedynie ostatni wers jest do obronienia jeżeli chodzi o płynność. Pierwsze trzy to nieprzyjemnie postrzępione, urwane stwierdzenia co przeszkadza i w zaciekawieniu i w odbiorze treści. Niestety, nie moja poetyka.

Pozdrawiam
R.

Opublikowano
Czym jest nie mniejsze a większe zło (jeśli mówimy o krytyce literackiej)

Tu nie chodzi o gust
a o nazywanie białego czarnym
a czarnego białym.
Inaczej mówiąc chodzi o to
że się kręci kotem
w sobie tylko wygodną stronę.
Co jakby nie było -
jest przede wszystkim
do jednej prawdy uprzedzeniem
i zachowaniem prestiżu
kosztem honoru.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Artemida   Nie jestem własnością, tym bardziej zdobyczą , ofiarą  podporządkowaną żadnemu mężczyźnie,  co jest bożyszczem  wśród wielu kobiet, piejących z zachwytem   Nie czekam na to  jak w średniowieczu  aby miał mnie posiąść , to takie staroświeckie,  prostackie myślenie  stereotypowe , wprost nieładne    Należę tylko do matki ziemi , która wydała mnie z pierwszym  tchnieniem na świat  pośród kamieni i skał   O zdanie nie pytam  wyższych rangą myślicieli,  swą mądrością się kieruje  pozostając niezależną buntowniczką,  wierną samej sobie - Artemidą    Twardą jestem,  jak jedna z tych skał ,  hulam z wiatrem , a z odwagą  na koniu przez lasy i pola gnam  z wiankiem na głowie , trzymając pochodnie, rozświetlając kobietom drogę   Swój honor i imię mam Artemida     Poznaj mą wyższość i dzikość, Artemido,boginio niezależna ,  niepojęta , nieprzenikniona  w świecie mężczyzn ,silna i pewna    -nieujarzmiona -niezwyciężona   Artemida      09.08.2026 r. NatusieK97  
    • Jak szepty na wietrze, Krople spadające Wraz z deszczem, Nocne słowa  Szeptane do ucha, Każdy pragnie  Czegoś jeszcze, Zakochani pożądają przedłużenia swoich  Wspólnych chwil, Chorzy pragną  Nagłego uzdrowienia, Umierający oczekują Końca cierpienia, Impulsywni możliwości Cofnięcia okazanych  Gniewu i złości, Osamotnieni szukają Dłuższego towarzystwa, Jak motyle szepty, Każdy człowiek W przestrzeń je wysyła,    Jeszcze trochę, Jeszcze dziś, Jeszcze jutro, Jeszcze jeszcze, Aż zajdzie słońce  I wstanie nowy świt, By każdy ból  W końcu znikł,   Pod wpływem cierpienia Jedni się kurczą, Drudzy wzrastają, Ale i tak na końcu dróg  Wszyscy się spotkają, Rozstania są  Całkowicie nieuniknione, Niektóre przez los Zupełnie zamierzone, Nie są przyjemnością  Ale jedynie  Bolesną koniecznością, Żal za tym co było, Co być mogło, A wszystko źle poszło, Dobre złego początki Aż z relacji Pozostaną szczątki,   Jednak drogi czytelniku, W tym wierszu  Nie ma smutku, Nie zrozum mnie źle, Po prostu czasem  Nie wychodzi  W życiu dobrze, Nie wszystko od nas Jest zależne, Jednak warto  Lekcje wyciągać, Analizować i rozumieć, Ze smutkiem pogodzić  Trzeba się umieć 10.08.2026
    • Jestem dobry- bardzo dobry - d… bry… - aż tak!  
    • Czy jeszcze słyszysz moje modlitwy tyle połączeń odbierasz co dzień a może telefon jest już popsuty  więc napiszę do Ciebie e-mail   Szanowny Wszechmogący Boże zgubiłem coś dla mnie ważnego wiem że wiesz z jaką prośbą piszę wiesz też dlaczego i co to takiego   przepraszam też że tego nie widzę za dużo myślę za mało czuję mimo że czasami nosiłem to w sobie to wciąż bez tego się gubię   proszę rozpatrz moją cichą prośbę z wyrazami najgłębszego szacunku poeta co gubi się nawet we śnie na drodze jutrzejszego grzechu
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...