Deszcz na Rakowicach

[Jacek_P.]

Przez ziemi szmat nieobiecanej
idziesz aleją zapomnianych,
a zbieżna perspektywa losu
woła bez głosu.

Deszcz pluszcze, bluszcze w nim się płożą
łagodnie, zgodnie z wolą Bożą
kryją welonem z serc uszytym
cień szarej płyty.

W modlitwę kropel zasłuchany
śnisz karawanów karawany
z nadzieją, że nie spłyniesz jeszcze
z jesiennym deszczem.



(Tak bardziej aktualnie)
Jak by ktoś nie wiedział, Rakowice, to krakowski odpowiednik warszawskich Powązek.

[Michał_Zawadowski]

Podpowiedź bardzo się przydała, bo Powązki znam, ale Rakowic niestety nie.
Widać, że Autor bardzo chciał, kombinował itd., zwłaszcza w wersie: "Deszcz pluszcze, bluszcze w nim się płożą", ale tak naprawdę podoba mi się tylko ostatnia zwrotka.
Pozdrawiam
Michał Zawadowski

[Lenu Kezo]

Nie bedę wylewna - podoba mi się, pozdrawiam.

[Luthien_Alcarin]

daje +.... choc momentami przeszkadzają mi rymy-ale ja już odnosnie rymów zawsze taka jestem, ze mi coś nie pasuje

Pozdrawiam
Agata

[Jacek_P.]

Tym większy sukces i radość z plusa! A swoją drogą, ciekaw jestem w którym miejscu Ci zgrzyta.
Dzięki wielkie za czytanie i uznanie.
Pozdrawiam listopadowo, a-liści pogodnie.
Jacek

[Jacek_P.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Autor, on na ogół chce i kombinuje. Cytowany przez Ciebie wers, w moim odczuciu powinien choć trochę rozładowywać ponurość tematu i mglisto-dżdżysty klimat, właśnie dzięki tej grze słów. Przykro, jeżeli w Twoim przypadku to się nie udało. Trudno. Cieszę się, że choć ostatnia zwrotka.
A Lenu Kezo (choć nie wylewnie), jednak się podoba! Dzięki Lenu!
Pozdrawiam Was Oboje :)
Jacek

[PiątaPoraRoku]

trafia.. prosto w głab serca, moim zdaniem świetny, z niesamowitym klimatem.. świetny...