post scriptum

[Piotr Kuśmirek]

ta zima będzie miała imię mężczyzny
i pomarszczoną twarz skutych lodem
winnic. teraz jeszcze wygląda niewinnie,
drażni cię tylko zapowiadając się w ustach
szczupłej brunetki o nieostrych rysach,
w żakiecie koloru wysuszonej trawy.
dzisiaj mowa jest o tym, żeby unikać
skutków, a ty nadal śpisz przy otwartych
oknach i zdarza ci się mówić przez sen,
przez przypadek, choć nawet nie ustały
deszcze. mnie nie powinno tutaj być.
wciąż zapominam o przesadzaniu roślin:
pamięć jest wypadkową zgubionych
przedmiotów, krzywą lotu monety
wrzucanej do wody. dlatego znam ryby.
dlatego potrafię wychodzić ciszej
niż przyszedłem i nie zostawiać śladów.
w wodzie nie ma śladów. w wodzie są
rośliny bez korzeni i drzewa bez liści.

[Anastazja.P]

brzmi jak sen, taki bez spójności...coś wyciągnęłabym, jakby tak ten amok poukładać, narazie stram się strawić szukając odpowiedzi. Ana.

[Bartosz_Cybula]

tracę wątek podczas czytania tego wiersza
ogólnie mogę powiedzieć, że w jakimś stopniu, pod jakimś względem podoba mi się lecz nie potrafię powiedzieć co tak naprawdę skupiło (zwróciło) moją uwagę
Pozdrawiam

[guzik]

bardzo ładny
nastrojowy jesienny klimat mimo że smutny temat
w ostattnim wersie
"rośliny bez korzeni i drzewa bez liści."
bardziej mi pasuje
"rośliny bez korzeni i liście bez drzew"
a nawet można dołożyć

" rośliny bez korzeni liście bez drzew
i monety bez toru"

jak w przepastnych zapomnieniach naszej pamięci

pozdrawiam

[Dotyk]

Fantastyczny wiersz Piotr. Stanowczo za mało Twoich tekstów (wszędzie).
Można powiedzieć, ze mam z tego powodu anemię poetycką

:))

pozdrawiam