Powroty

[M_Patriota]

Ach, jak mi ciężko, bo tęskno
Za tym moim żywotem dziecięcym...
Teraz jest tak mi kiepsko,
Bo jestem ni to człowiek,
Ni to ruchomy pojazd,
Jakimś takim innym.

I szkoda mi tych białych puszystych śniegów,
I tych łąk kolorowych wonnie pachnących,
I tych po łące na boso chłopięcych biegów,
I tych dni ze słońca płonących.

I pól gryczanych,
I zbóż pobladłych i złotych.
I rzek wód szklanych,
Co do dziś tak tęsknię do tych.

Umieram z żalu w potrzebie,
Że już nie zamieszkam w tej tęsknocie.
A może na pociechę odkryję kiedyś to w Niebie,
Kiedy tutaj na Ziemi żyję w cnocie.

[Fred]

Pierwsza i ostatnia strofa to typowe "labidzenie"
Druga i trzecia strofa trochę lepsze. Bardzo rażą rymujące się imiesłowy. Tych ...ących końcówek najlepiej w wierszach unikać.

[I.Chmara]

Troche mi to przypomina:" Litwo ojczyzno moja"... Mickiewicza.Pozdrawiam

[a._mrozinski]

Chłopięce biegi boso po łące, gryczane pola, złote zboża, szklane wody... A czy to naprawdę na podstawie własnych doświadczeń, czy tylko bardzo kiepskie wzorowanie się na przeżyciach naszych romantyków? Mickiewicz jednak niósł dużo więcej, niż tylko bierne umieranie z żalu, że nie biega boso po łące.

[M_Patriota]

Naprawdę.