Powroty

[Marcin B]

bo upadałaś pod moim ciężarem
jak płatki kwiatów proch z tanich petard
kobiety zgwałcone na pożegnanie
mijały nas wracając do światła

mgła rozrzedziła się w sypialniach
i w toaletach klubów ucichły
pojękiwania kochanków bez kolan
miłość zakrzepła w martwy mięsień

martwe świerkowe igły spod twoich
paznokci intymna świadomość domu

dom suma zawiasów i szczelin
poczekalnia dla chorych na raka

[Anna_Para]

Marcinie,

pięknie, jak lubię, z samej metafory!
Bolesne przeżycia, mocne wrażenia.

Wiersz o rozczarowaniu, wyraz przeżywanej goryczy. Krótkie frazy - obrazki wynaturzonej rzeczywistości... Mocno. Smutno.

Pozdrawiam,

Para:)

[Marcin B]

Dzięki, dostałem jakiegoś maila przypominającego i trafiłem tu po długim czasie, pomyślałem więc, że może wrzucę coś od siebie dla przypomnienia.

Najbardziej szkoda tych niby najważniejszych aspektów rzeczywistości, ale cóż, tak się porobiło.

[Ona Agatha]

Tak, dla tego wiersza zdecydowanie warto było otrzymać przypomnienie, wdarł się w moją podświadomość swoją brutalnością i pewnie długo tam zostanie.

Pozdrawiam
Agata

[Marcin B]

Podświadomość jest równie fajna co świadomość, więc miło mi, dzięki.