Oby nie

[lucjan1949 bieniecki]

Oby nie

Późne twe żale! Po cóż dziś łzy ronisz?
W czasie pokoju nie dbasz i nie bronisz,
Ojczyzny dobra. Nie z tej ziemi zjawa,
Obojętności zarazą napawa.
Szkoda, że żadna z historii nauka,
Do wyobraźni krzywdzonych nie puka.

Późne twe żale! Krzyczeć będą razem,
Zdrajcy do zdrajców, podniosą odrazę.
Bożek pieniądza lub zwykłej przekory,
Stanął na drodze, miłości, pokory.
I późne żale, zabrakło nauki,
Piekieł anioła stworzono dla sztuki.

Późne twe żale! Znów użyjmy siły,
By bohaterów wypełnić mogiły.
Zaś krótka pamięć wymaże co było,
Przestanie wzdychać nad krzywdy mogiłą.
Znów się nikt w piersi zdrajcy nie uderzy,
Nowym kacykom w poprawność uwierzy.

Nie warty naród by go tak nazwano,
Warto by o nim wiecznie zapomniano.
Na nic ofiary gdy narodu dłutem,
W szlachetnym zrywie wyrzeźbia głupotę.
Daremne zrywy, niechaj nas Bóg broni,
Od głupka, który wsze głupotę chroni.

Józef Bieniecki

[ogrodniczka]

Sama prawda opisana w Twoim wierszu.
Ta czerwona zaraza uśpiła Naród od
okrągłego stołu, teraz uderzyła ze
zdwojoną siłą i przez media robi ludziom
wodę z mózgu, nie mówiąc już o edukacji.
Potrzebujemy takiej poezji.
Podoba mi się.
Pozdrawiam.